รถจอดเทียบที่ลานจอดรถข้างๆ
เมื่อทั้งสามคนลงจากรถ ชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายสุภาพก็เดินเข้ามาหา
“คุณเจียง สวัสดีครับ!”
สายตาของจี้หยูในขณะนั้นตกอยู่ที่เจียงเสี่ยวไป๋เป็นคนแรก ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มอบอุ่น “ผมชื่อจี้หยู!”
พูดจบก็หยุดไปครู่หนึ่ง “เป็นอดีตคู่หมั้นของคุณอวิ๋น... คุณเฉิง!”
ระหว่างพูด เขายื่นมือมาอย่างมีมารยาท
เจียงเสี่ยวไป๋มองจี้หยูตรงหน้า อดไม่ได้ที่จะแปลกใจยิ่งกว่าเดิม
ตอนแรกเขาคิดว่าอีกฝ่ายจะทักทายเฉิงหยวิ่นก่อน ไม่คิดว่าคนเขาจะไม่ทำแบบนั้น แต่ให้ความสำคัญกับเขาเป็นหลัก
แต่เขาตอบสนองเร็วมาก ยื่นมือไปจับกับจี้หยูแล้วพูดว่า “สวัสดีครับ เจียงเสี่ยวไป๋ ผู้สืบทอดตำแหน่งของคุณ!”
ระหว่างพูด เขาคิดว่าจี้หยูจะเสือก ใช้มือมาสำรวจพลังของเขา แต่กลับพบว่าไม่ใช่เลย หลังจากจับมือเบาๆ อย่างสุภาพ อีกฝ่ายก็ดึงมือกลับไป
ใช่
มันนุ่มนวลมาก
ตอนนี้เองสายตาของจี้หยูจึงตกลงไปที่เฉิงหยวิ่น ในแววตานั้นแวบซับซ้อนขึ้นมาบ้างในทันใด
แต่จี้หยูปรับอารมณ์ได้เร็วมาก ยื่นมือไปพูดว่า “คุณเฉิง ไม่ได้เจอกันนานเลย!”
เสียงตอนแรกมีความสั่นไหวอยู่บ้าง แต่ก็ราบเรียบขึ้นอย่างรวดเร็ว
“ไม่ได้เจอกันนานเลย!”
เฉิงหยวิ่นมองแล้วจับมือกับจี้หยูอย่างมีมารยาท แต่ก็รีบดึงมือตัวเองกลับมา แล้วค่อยๆ คล้องแขนของเจียงเสี่ยวไป๋
และการกระทำง่ายๆ นี้ ก็ประกาศให้จี้หยูรู้อีกครั้งถึงความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเจียงเสี่ยวไป๋