“อืม พี่เหยียน!”
เจียงเสี่ยวไป๋มองไปที่หยานฉี แล้วก็ยิ้มรับด้วยเสียงเดียวกัน
ตอนนี้ หยานหลิงที่อยู่ข้างๆ หยานฉีดูเหมือนจะชะงักไปชั่วขณะ
คนสองคนนี้...รู้จักกันงั้นเหรอ?
แล้วจากท่าที คำเรียกขานของพี่ชายเธอ และการตอบรับของเจียงเสี่ยวไป๋
ดูเหมือนความสัมพันธ์ของทั้งคู่จะดีไม่น้อย?
แต่ พี่ชายเธอไปรู้จักกับเจียงเสี่ยวไป๋ตั้งแต่เมื่อไหร่?
ในขณะที่เธอกำลังตกใจ เสียงของหยานฉีก็ดังขึ้นอีกครั้ง สายตามองไปที่หยานหลิงแล้วพูดว่า “น้องสาว มาก่อน เดี๋ยวพี่แนะนำให้รู้จัก นี่แหละคือคนที่ช่วยพี่ไว้ที่ถ้ำหลิงซี!”
“ถ้าไม่ใช่เพราะเขาโผล่มา พี่ชายของเธอคนนี้คงกลับมาไม่ได้จริงๆ แหละ!”
คำแนะนำของหยานฉี ทำให้หยานหลิงงงไปอีกครั้ง
เพราะตอนที่เธอออกจากด่าน หยานฉีพูดถึงเรื่องนี้จริงๆ สักหน่อย
แต่เธอไม่คิดจริงๆ ว่าคนที่ช่วยหยานฉีไว้ จะเป็นเจียงเสี่ยวไป๋ได้
“อ้อ ใช่ พี่เจียงน่าจะอายุแก่กว่าเธออยู่บ้าง งั้นเรียกพี่ชายก็แล้วกัน!”
หยานฉีพูดพลางหัวเราะ
ริมฝีปากของหยานหลิงขยับเล็กน้อย แต่ก็พูดไม่ออกสักคำ
เรียกพี่ชาย?
ขอโทษนะ เธอเรียกไม่ลง
ยังไงก็มีเดิมพันอยู่ การเรียกพี่ชายมันไม่ค่อยเหมาะเท่าไหร่
เมื่อหยานฉีเห็นว่าหยานหลิงไม่มีทีท่าจะพูด ก็รู้สึกเก้อเขินเล็กน้อย แล้วหันไปทางเจียงเสี่ยวไป๋พูดว่า “พี่เจียง ขอโทษนะ น้องสาวฉันมันเขินคนแปลกหน้า เดี๋ยวพอคุ้นเคยกันแล้วก็ดีเอง!”
พูดจบ หยานฉีก็ลดเสียงลงพูดว่า “บอกให้นะ น้องสาวฉันยังโสดอยู่!”