“ดาบเล่มนั้น!”
ดิฟพูดพลางลุกขึ้นยืน ดวงตาจับจ้องไปที่กระบี่น้ำแข็งในมือของเจียงเสี่ยวไป๋เขม็ง
ไม่นานเขาก็นึกอะไรขึ้นมาได้ สีหน้าเปลี่ยนไปในทันที มองเจียงเสี่ยวไป๋อย่างไม่อยากจะเชื่อแล้วกล่าวว่า “เดี๋ยวก่อนนะ คุณ... ดาบเล่มนี้คุณเอามันออกมาได้ยังไง?”
“ไม่ได้หยิบออกมาครับ!”
เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้น
ทันทีที่เสียงสิ้นลง ดาบในมือก็เปลี่ยนไปในพริบตา ทั้งเล่มเป็นสีม่วง มีกระแสไฟฟ้าอันน่าตกตะลึงพวยพุ่งอยู่เต็ม
จากนั้นก็เปลี่ยนอีกรอบ
กระแสไฟฟ้ากลายเป็นเปลวไฟสีทองห่อหุ้ม
อุณหภูมิในห้องทำงานพุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง
เมื่อเปลี่ยนอีกหน ดาบก็กลายเป็นใบมีดแห่งวายุ หมุนวนด้วยเสียงเสียดแทงและพลังอันดุดันอย่างบ้าคลั่ง
ทันใดนั้น เมื่อเขาปลดปล่อยสนามแรงโน้มถ่วง ดาบก็กลายเป็นสีเทาอีกครั้ง พลังอันหนักหน่วงสั่นสะเทือนไปทั่ว
ในที่สุด เขาก็ผสานเข้ากับมิติอีกครั้ง
ดาบหายวับไปในบัดดล
แต่ในมือเขายังมีดาบอยู่
ในประเด็นนี้ ทั้งสามคนรวมถึงดิฟก็สัมผัสได้อย่างชัดเจน
เมื่อเจอแบบนี้ ทั้งสามถึงกับตะลึงงันไปหมด
นี่มัน...
กว่าดาบจะหายไปกลายเป็นถุงมือ ทั้งสามจึงได้สติ
“นายเอาพลังงานปฐมภูมิในนั้นมาหลอมรวมงั้นเหรอ?”
เสียงของดิฟเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง
ใช่แล้ว ที่จะทำการเปลี่ยนแปลงได้ถึงเพียงนี้ มีเพียงความเป็นไปได้เดียวเท่านั้น
“อืม หลอมรวมแล้วครับ!”
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าทันที
สีหน้าดิฟเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา สุดท้ายดวงตาก็ลุกโชน มองเจียงเสี่ยวไป๋เขม็งแล้วกล่าวว่า “ฉันต้องการข้อพิสูจน์ว่านายไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับองค์กร ‘DUX’!”