ตกลงแล้ว?
ตกลงแล้ว?
คำพูดสั้น ๆ ของเจียงเสี่ยวไป๋ ทำให้ทุกคนในที่นั้นถึงกับแปลกใจไปตาม ๆ กัน
หยวนอวิ๋นก็ตะลึงไปเหมือนกัน
รู้อยู่ว่า เมื่อครู่เธอเพิ่งจะเตรียมสละตำแหน่งประมุขตระกูล
เรื่องแต่งงาน จะให้รีบร้อนตัดสินใจแบบนี้ได้อย่างไร?
แต่ไม่คิดว่า เจียงเสี่ยวไป๋จะตอบตกลงจริง ๆ
ในขณะที่เธอกำลังเหม่อลอย ใต้เท้าผู้อาวุโสสูงสุดที่พูดเมื่อครู่กลับดูไม่วุ่นวายใจแม้แต่น้อย กลับนิ่งสงบยิ่งกว่าเดิม
แววตาเยาะเย้ยยิ่งเข้มข้นขึ้น มองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋แล้วพูดว่า "ฮ่ะฮ่ะ ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เจ้าตกลง วันนี้เจ้าสองคนก็แต่งงานกันเลย!"
"อะไรนะ? วันนี้?"
เจียงเสี่ยวไป๋ฟังแล้วก็ตะลึงอีกครั้ง
"ถูกต้อง!"
ใต้เท้าผู้อาวุโสสูงสุดมองเจียงเสี่ยวไป๋ที่กำลังเหม่อลอย รอยเยาะเย้ยไม่จางหาย "ถ้าเจ้าสองคนแต่งงานกันตรง ๆ ตระกูลหยวนของเราถึงจะมั่นใจได้มากขึ้น มิเช่นนั้น เวลามีลูกแล้วลูกไปใช้แซ่ตามเจ้า จะทำยังไง?"
"แน่นอน เจ้าจะไม่ตกลงก็ได้ พวกเราไม่บังคับ!!"
เมื่อพูดจบ สายตาทุกคนก็จดจ่อไปที่เจียงเสี่ยวไป๋
เจียงเสี่ยวไป๋เงียบไปครู่หนึ่ง
"ฮ่ะฮ่ะ ถ้าเจ้าคิดว่าไม่เหมาะสม งั้นก็ถือว่าไม่เป็นไรก็แล้วกัน!"
ใต้เท้าผู้อาวุโสสูงสุดมองเจียงเสี่ยวไป๋ที่เงียบไป แล้วก็หันสายตาไปทางหยวนอวิ๋น "หยวนอวิ๋น เจ้าว่ายังไง? จำเป็นต้อง...บังคับให้ใครลำบากใจด้วยหรือ?"
เขาพูดแบบนี้ก็เพื่อย้ำกับหยวนอวิ๋น
เจียงเสี่ยวไป๋ไม่เต็มใจ หยวนอวิ๋นก็โล่งอก
ถ้าเป็นแบบนั้น เรื่องนี้ก็จบ ๆ กันไป