"ใช่ ฉันคือโหยวเซิน!"
โหยวเซินผงกหัวเบา ๆ พร้อมกล่าว "ไม่ทราบว่าไอ้หนูมีอะไรจะแนะนำ?"
"ไม่มีอะไรหรอก ฉันอยากได้ตำแหน่งผู้ถือวิถี ก็เลยอยากยืมชื่อของนายมาใช้หน่อย!"
เจียงเสี่ยวไป๋เอ่ย "ไม่ให้ยืมฟรี ๆ หรอก ฉันให้หินจิตวิญญาณนายหนึ่งพันก้อน!"
"หนึ่งพัน?"
โหยวเซินประหลาดใจ กวาดตามองเจียงเสี่ยวไป๋ตั้งแต่หัวจรดเท้า "มีจุดประสงค์อะไร?"
"ตำแหน่งผู้ถือวิถี!"
เจียงเสี่ยวไป๋เอ่ยเพียงสองคำ
"โอ้ ไม่เลว เป้าหมายยิ่งใหญ่นี่ แต่ขอโทษด้วย ฉันไม่อยากให้ยืม!"
โหยวเซินส่ายหัว "ไปหาคนอื่นเถอะ!"
"งั้นฉันเปลี่ยนคำพูดละกัน!"
เจียงเสี่ยวไป๋มองโหยวเซินที่กำลังรินสุราต่อ "ฉันจะใช้ชื่อของนาย ไม่ใช่ขอยืม!"
"เฮอะ!"
เมื่อโหยวเซินได้ยินคำของเจียงเสี่ยวไป๋ ก็พลันหัวเราะ วางไหสุราลง "ไอ้หนูจากโลกภายนอก ปากกล้าดีนี่!"
ทันทีที่เสียงพูดจบลง เขาก็หรี่ตาลงทันที
ยกมือซ้าย กดลง พร้อมกับจับแขนของเจียงเสี่ยวไป๋ไว้
"ไอ้หนู ลงมือตรง ๆ ระวังจะเสียเปรียบเอานะ!"
เสียงของโหยวเซินดังขึ้น
แต่พอคำพูดของเขาจบลง พลังมหาศาลก็ซัดเข้ามา
โหยวเซินประหลาดใจ พบว่าขาของเจียงเสี่ยวไป๋เตะขึ้นมาที่ตัวเขา
เดิมทีเสี่ยวอีคอยขัดขวางอยู่
แต่ในชั่วพริบตา ขาของเจียงเสี่ยวไป๋ก็หลบผ่านเสี่ยวอี ตรงเข้าใส่ตัวเขา
"โรงเตี๊ยมห้ามทะเลาะวิวาท ถ้าจงใจก่อเรื่องที่นี่ จุดจบไม่ค่อยดีนะ!" โหยวเซินเตือน