"ถนนคนเดินของวิทยาลัย?"
เจียงเสี่ยวไป๋ค่อนข้างแปลกใจ "แล้วก็มีโรงเตี๊ยมฝูไหลด้วยเหรอ?"
วิทยาลัยนี่ใหญ่จริง ๆ ด้วย ไม่นึกว่าพวกนี้จะย้ายเข้ามาอยู่ในวิทยาลัยได้
น่าสนใจดีนะ!
"เขาชื่ออะไร?" เจียงเสี่ยวไป๋ถาม
"โหยวเซิน!"
ชายวัยกลางคนยิ้ม "ชั้นสอง ตรงริมหน้าต่าง ที่ตรงนั้นเป็นของเขาตลอด!"
"โหยวเซิน?"
เจียงเสี่ยวไป๋เลิกคิ้ว จำชื่อนี้ไว้ มองชายวัยกลางคนแล้วพูดว่า "ขอบคุณ!"
พูดจบก็พาเสี่ยวอีออกจากที่นี่
หลังจากที่เขาไปแล้ว คนที่รับผิดชอบลงทะเบียนข้อมูลก็มองไปที่ชายวัยกลางคนแล้วพูดว่า "ที่จริงคุณยังขาดอีกข้อนิดนึงนะ!"
"ข้อนั้น..."
สีหน้าชายวัยกลางคนออกจะจนใจ "พูดออกไปก็ไม่ค่อยดี!"
ใครจะไปคิดว่าข้อสามคือ คนคนนี้ต้องสกปรก ไร้ยางอาย แล้วก็ต่ำทรามด้วย
ใช่แล้ว
นี่...
สุดยอดเลย!
สกปรก ไร้ยางอาย แล้วก็ต่ำทราม?
แบบนี้ใครไปหาผู้เฒ่านั่นก็ต้องแบกฉายาแย่ ๆ แบบนี้ทั้งนั้นสิ?
แหะ ๆ และก็เพราะเหตุนี้เอง ผู้เฒ่าคนนั้นถึงตอนนี้ยังไม่มีศิษย์เลยสักคน!
แน่นอนว่าเพราะอย่างนี้แหละ ทั้งวิทยาลัยถึงคาดเดากันว่าไอ้หมอนี่จงใจ
จงใจไม่รับศิษย์คนไหนเลย
ทางนี้
หลังจากเจียงเสี่ยวไป๋พาเสี่ยวอีออกมา เขาไปรับชุดของวิทยาลัยมาสองชุดจากอีกที่หนึ่ง
เก็บใส่แหวนมิติแล้ว ตอนที่กำลังจะไป ผู้ชายคนนั้นยื่นป้ายห้องให้เขาบอกว่า "หอพักหกคน วิทยาลัยให้อยู่ฟรี นอกจากนี้ยังมีห้องเดี่ยวแบบเสียเงิน ถ้าสนใจมาจ่ายที่ผมได้นะ!"