"ตายเหรอ?"
ชายคนนั้นได้ยินคำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋ สีหน้าก็อดเปลี่ยนไม่ได้
หลางเฉินที่อยู่ข้าง ๆ ก็แสดงความประหลาดใจ
คงไม่ถึงขั้นนั้นมั้ง?
แค่กลับไปรายงานครั้งเดียว ฉินเจิงคงไม่ถึงกับฆ่าคนหรอกน่า?
"พูดแบบนี้ก็แล้วกัน มองทั่วบูรพาแล้ว คนที่รักษาโรคของนายได้มีนับนิ้วได้ ฉันนับเป็นหนึ่ง นายว่าเขาจะนับเป็นหนึ่งไหม?"
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มตาหยีมองชายคนนั้น "ฉันฟันธงได้เลย ถ้านายไปตอนนี้ เขาจะฆ่านาย ถ้านายไปพรุ่งนี้ นายจะถูกดึงเข้าไปพัวพัน!"
ชายคนนั้นฟังแล้ว สีหน้าก็เปลี่ยนไปมาทันที
เมื่อกี้พอเจียงเสี่ยวไป๋ดึงเปลวไฟเส้นหนึ่งออกจากกลางคิ้วให้ เขาก็รู้สึกว่าตัวเองหายดีแล้วจริง ๆ
ตอนนี้พอเชื่อมโยงกับคำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋ ชายคนนั้นดูท่าทางลังเลเล็กน้อย
"ถ้าไม่เชื่อ นายลองดูเดี๋ยวนี้ก็ได้!"
เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้นอีกครั้ง
"ไม่ ไม่ต้องแล้ว!"
ชายคนนั้นส่ายหน้าทันที
เขาตัดสินใจว่าพรุ่งนี้จะตามฉินเจิงไปหาเอี๊ยบหลินจือต่อ ก็แค่เพื่อรักษาโรคของตัวเอง ตอนนี้ถูกเจียงเสี่ยวไป๋ดึงเปลวไฟออกมา ก็หายดีแล้ว
แล้วยังได้ศิลาวิญญาณอีก เพราะงั้นตอนนี้เขาไว้ใจเจียงเสี่ยวไป๋มากกว่า
"ไม่ต้องก็ดี!"
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มออกมา จากนั้นก็หันไปมองหลางเฉิน "ฉินเจิงกับนายเป็นคู่ปรับกัน แต่เขาคงไม่ถึงขั้นฆ่านาย แต่ตอนนี้มันเริ่มมีเค้าลางแล้ว มีเหตุผลชัดเจนไหม?!"
"มี!"
หลางเฉินพูด "ที่สำนักล่าอสูรของเรามีป้ายชื่อหนึ่งตำแหน่ง สามารถไปเรียนที่สถาบันยู่เฉิงได้! ตอนนี้ค่าคุณูปการของฉันสูงกว่าของเขานิดหน่อย!"