ปัง!
กระบี่นั้น พัดกระหน่ำไปทั่วแปดทิศ
กระบี่นั้น ฟ้าดินสูญสี
คมกระบี่แผ่กระจาย ราวกับแทงทะลุทั่วทั้งฟ้าดิน เต็มตามีเพียงกระบี่นั้น
แคร่ก!
ค่ายกลใหญ่คุ้มครองสำนักตำหนักหลบซ่อนโลกแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ!
คมกระบี่ที่หลั่งลงมาก็พลันสลายหายไปด้วย!
ทั้งตำหนักหลบซ่อนโลกมองภาพนี้ด้วยความตกตะลึง นี่...นี่ต้องมีพลังระดับไหนกัน?
เผิงเจียนหน้าซีด
เขาพูดแล้วเรื่องการค้า เขาพูดแล้ว...
ท่านไท่ช่างผู้อาวุโส มองค่ายกลใหญ่คุ้มครองสำนักที่แตกสลาย ก็ตะลึงงันไปหมดเหมือนกัน
ค่ายกลใหญ่คุ้มครองสำนักนี้ตั้งมาเนิ่นนาน ไม่เคยพูดว่าแตกมาก่อน ครั้งนี้กลับถูกกระบี่นั้นเพียงเดียวทำลายยับเยินได้?
เป็นไปได้ยังไง?
เวลานี้ เสียงเย็นชาของเจียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้น: "ถ้ายังมาอีก อย่าโทษว่าฉันไม่รู้จักคน!"
เสียงจบลง ทหารสวรรค์นั้นก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย และบนใบหน้าของเจียงเสี่ยวไป๋ก็เผยความซีดเซียววูบหนึ่ง พลังที่ใช้ค้ำจุนกระบี่นี้ มันก็เผาผลาญไม่น้อยจริงๆ
แต่เขามั่นใจว่าเพียงพอจะข่มขวัญได้
"ไป!"
ท่ามกลางเสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ วิญญาณปีศาจใต้เท้าเขาก็ไม่กล้าพูดอะไรอีก ก้าวหนึ่งทะยานออกไป ร่างกายพุ่งทะยานออกไปทันที
แมวเก้าหางและฟีนิกซ์ทองตามติดไป
เวลานี้ในถ้ำพำนักหลังเขา
ชายวัยกลางคนลืมตาขึ้น ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
เสียงแผ่นดินไหวครืนๆ ด้านนอก เขาได้ยินชัดเจน
เกิดอะไรขึ้น?
ทำไมถึงส่งเสียงดังได้ขนาดนี้?
ท่ามกลางความตกตะลึงของเขา เสียงหัวเราะคิกคักดังขึ้น: "ฉันบอกแล้วว่าผู้ชายของฉันเก่งมาก ยังงั้นเธอก็เร่งมือหน่อยเถอะ!"