“หุบปาก!”
ชายหนุ่มทำหูขยับ มองหญิงสาวด้วยรอยยิ้ม “ส่งเสียงอีกที ระวังฉันจะดึงลิ้นแกออกมานะ?”
สาวเสิร์ฟได้ยินแล้วหน้าซีดเผือด รีบเอามือปิดปาก ไม่กล้าพูดอะไร
แต่ดวงตาคลอหน่วย น้ำตาจะไหล สีหน้าเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
“แบบนี้สิถึงจะน่ารัก ไปกันเถอะ เราไปเล่นอย่างอื่นต่อ!”
ชายหนุ่มพูดพลางยิ้มแล้วพาหญิงสาวเดินเข้าไปด้านใน
ข้างหลังเขามีชายชราสองคนเดินตามมา สีหน้าเรียบเฉย
ผู้คนที่มุงดูอยู่รอบ ๆ ต่างหลีกทางให้
ชายหนุ่มดูจะพอใจกับความรู้สึกนี้มาก สายตามองไปที่เครื่องเล่นแห่งหนึ่ง แต่ไม่ได้เล่น ยกมือขึ้นมาก็ตบมันแตกซะงั้น!
“ผู้จัดการผู้จัดการที่ชื่อควางหมิงของพวกแกยังไม่มาอีกเหรอ?”
ชายหนุ่มมองไปที่สาวเสิร์ฟที่อยู่ข้างกาย “ฉันบอกแล้วไง ฉันจะมาทำลายที่นี่สามวัน ถ้าเขายังไม่มา ฉันจะเพิ่มวันอีก ไม่งั้นก็ทำลาย...หนึ่งเดือน?”
สาวเสิร์ฟส่ายหน้าอย่างหวาดกลัว ไม่กล้าพูด
ชายหนุ่มยิ้มกว้าง กำลังจะพูดอะไร ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังขึ้น
“มาแล้วเหรอ?”
ชายหนุ่มหันกลับไป ก็เห็นคนกลุ่มหนึ่งเดินขึ้นมา ในนั้นมีคนที่เขารู้จัก คือควางหมิง “โอ้ย คน...เยอะจัง!”
พูดจบ สายตาก็จ้องไปที่ควางหมิง
เขารู้สึกแปลกใจเล็กน้อย เพราะควางหมิงยืนอยู่ข้างหลัง