สมดังคาด!
เจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินคำพูดของชายชราชุดดำ ก็ไม่ได้แปลกใจแต่อย่างใด
เพราะเรื่องนี้ตรงกับที่เขาคาดเดาไว้ไม่มีผิดเพี้ยน
ทั้งสองเห็นเจียงเสี่ยวไป๋ไม่มีท่าทีอะไร ก็รู้สึกประหลาดใจอยู่ไม่น้อย
ดูเหมือนว่าตัวตนของพวกเขาก็ถูกเจียงเสี่ยวไป๋ตรงหน้าเดาออกแล้วเช่นกัน
นี่ก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ว่าเจียงเสี่ยวไป๋มีไหวพริบอยู่บ้าง
"เจ้าสำนักรุ่นก่อนหน้านี้ นามว่าเจียงกงเลี่ย เมื่อช่วงก่อน ได้มอบตราหยกให้แก่ผู้อื่นไป พวกเราจึงสัมผัสได้ และตามหาตัวคุณพบ!"
เสียงของชายชราชุดดำดังขึ้นอีกครั้ง "ตอนนี้คุณมีตราประทับของตราหยกอยู่ในตัวแล้ว!"
"อืม!"
เจียงเสี่ยวไป๋ยกมือขึ้นมามองหลังมือของตัวเอง
เขาจำได้ว่า ตอนนั้นมันได้ทิ้งรอยตราประทับเอาไว้จริง ๆ
"พวกเรามีข้อสงสัยอยู่อย่างหนึ่ง เจ้าสำนักรุ่นก่อนมีพลังแข็งแกร่งมาก คุณเอาชนะเขาเพื่อแย่งตราหยกมาได้อย่างไร" ชายชราชุดดำถามอีกครั้ง
"ผมชื่อเจียงเสี่ยวไป๋ เจียงกงเลี่ยคือทวดของผมเอง!" เจียงเสี่ยวไป๋ตอบตรง ๆ
"นั่นก็หมายความว่า... ตราหยกนั่นถูกมอบให้คุณตั้งแต่แรกแล้ว?" ชายชราชุดดำเอ่ยถาม
"ก็คงงั้นมั้ง!" เจียงเสี่ยวไป๋ยักไหล่
เห็นเจียงเสี่ยวไป๋ยอมรับอย่างเปิดเผยเช่นนี้ ทั้งสองคนก็คาดไม่ถึงเหมือนกัน
สุดท้ายชายชราชุดดำเงียบไปครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "คืออย่างนี้ คุณมีตราประทับของตราหยกอยู่บนตัวแล้ว นี่ก็หมายความว่าคุณคือเจ้าสำนักของตำหนักหลบซ่อนโลกของเรา!"
"แต่ว่าเจ้าสำนักทุกคน ก่อนที่จะเข้ารับตำแหน่งอย่างเป็นทางการ ล้วนต้องผ่านการสังเกตการณ์ก่อน!"
ชายชราชุดดำกล่าวต่อ "และยังต้องผ่านบททดสอบบางอย่างด้วย!"
"ทั้งด้านพลัง ด้านนิสัย รวมถึงด้านการจัดการเรื่องต่าง ๆ!"
"โอ้? งั้นไม่ทราบว่าผมผ่านบททดสอบหรือยัง?"