เมื่อคนจากตระกูลตระกูลภายในของตระกูลเซี่ยงพากันจากไป
เซี่ยงหลินยังคงยืนอยู่ตรงนั้นด้วยสีหน้าซีดเผือด สุดท้ายก็ถูกเซี่ยงไท่และผู้อาวุโสอีกคนพาตัวออกไป
และความสิ้นเรี่ยวแรงในยามจากลา
ใครก็มองเห็นได้อย่างชัดเจน
ตอนนี้เจียงเสี่ยวไป๋ยืนอยู่กับซูจิ่นอวี๋และคนอื่นๆ สีหน้าดูเคอะเขินเล็กน้อย เมื่อมองสบตาหกคู่นั้น
เขาเมินกงซินเยว่ไปเลย
ผู้หญิงคนนี้เป็นหัวหน้ากลุ่มพลังพิเศษ การฆ่าคนเป็นเรื่องปกติสำหรับนาง
แต่ซูจิ่นอวี๋และคนอื่นๆ ไม่ใช่
นี่คงเป็นครั้งแรกที่พวกนางเห็นเขาในสภาพนี้
ทว่า ขณะที่เขากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ซูจิ่นอวี๋ก็จับมือเขาไว้ เสียงหวานเอ่ยพร้อมรอยยิ้มว่า "ไม่ต้องพูดอะไรหรอก ถ้าพวกเราไม่เข้าใจคุณ ก็คงไม่จำเป็นต้องเดินร่วมทางกับคุณ!"
สิ้นเสียงซูจิ่นอวี๋ หลายคนก็พยักหน้าหนักแน่น
เจียงเสี่ยวไป๋ฟังแล้วรู้สึกอบอุ่นในใจ จึงพูดขึ้นว่า "มา งั้นทุกคนมาหอมกันคนละทีสิ!"
เดิมทีเป็นเพียงคำพูดเล่น
แต่เมื่อเขาพูดจบ ซูจิ่นอวี๋ก็เป็นคนแรกที่ก้มลงจูบแก้มเขา
หลังจากจูบ ใบหน้างามก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มหวาน
ตามด้วยหลินซืออวิ๋น ตามด้วยอูชิงจู๋ หวังเชี่ยนเชี่ยน และหลู่เสี่ยวหยู่
ไม่นานนัก ใบหน้าเขาก็เต็มไปด้วยรอยลิปสติก
และภาพนี้ก็ดึงดูดสายตาอิจฉาจากผู้คนรอบข้าง