เจียงเสี่ยวไป๋กลับมายังแท่นหินขนาดยักษ์อีกครั้ง
พบว่าฟางเซียนนั่งขัดสมาธิอยู่ตรงนั้น
สายตาของผู้อาวุโสทั้งห้าจับจ้องมาที่เขา
เจียงเสี่ยวไป๋กวาดสายตามอง ไม่อยากพูดอะไรมาก เดินตรงไปหาห่าวเจิ้งแล้วโบกมือบอก "ไป ขึ้นยอดเขากันเถอะ!"
ทันใดนั้น เสียงเย็นชาของฟางเซียนก็ดังขึ้น "ข้ารอเจ้าอยู่ที่ภูเขาลำดับที่เก้า!"
พูดพลาง ฟางเซียนก็ลืมตาขึ้น จ้องมองเจียงเสี่ยวไป๋อย่างไม่วางตา
"ได้!"
เจียงเสี่ยวไป๋หยุดฝีเท้า มองฟางเซียนแวบหนึ่งแล้วพูด "ได้ งั้นรอข้าอยู่ตรงนั้นล่ะ!"
พูดจบ เจียงเสี่ยวไป๋ก็เตรียมจะจากไปอีกครั้ง แต่แล้วเสียงของเฒ่าเฉินก็ดังขึ้นมา "ขึ้นยอดเขาได้ แต่ถ้าพลังวิญญาณไม่บริสุทธิ์พอ ขึ้นไปก็ไม่มีประโยชน์!"
ทำไมที่นี่ถึงมีต้นผลไม้วิญญาณบริสุทธิ์อยู่ต้นหนึ่ง
จริงๆ แล้วเหตุผลนั้นง่ายมาก ก็เพื่อให้คนที่ขึ้นเขามีพลังวิญญาณในร่างกายที่บริสุทธิ์ถึงระดับหนึ่ง
แต่ระยะเวลาในการชำระล้างนั้น ขึ้นอยู่กับอายุ ร่างกาย และสายเลือดเป็นอย่างมาก
พวกเขาคาดการณ์ไว้ว่า คนธรรมดาจำเป็นต้องอยู่บนแท่นหินเพื่อชำระล้างอย่างน้อยร้อยปีขึ้นไป
คนที่ถือว่าดีหน่อย ก็เริ่มต้นที่หลักสิบปี
ฟางเซียนนับว่าสายเลือดและร่างกายไม่เลว แต่ก็ยังต้องใช้เวลาอย่างน้อยแปดปี
ดังนั้น การที่เจียงเสี่ยวไป๋ขึ้นไปถึงยอดเขาได้ก็ถือเป็นการสร้างปาฏิหาริย์แล้ว
แต่โอกาสที่จะได้เป็นเจ้าภูเขานั้นแทบจะเป็นศูนย์!
ห่าวเจิ้งยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นด้วยความประหลาดใจเต็มเปี่ยม