"ขอโทษ!"
ผู้อาวุโสฉินและวุ้ยเฒ่าคนนั้นเพิ่งจะเอ่ยปาก ผู้เฒ่าผมขาวที่นั่งอยู่ด้านหน้าก็เอ่ยขึ้นมาก่อน เสียงเรียบนิ่ง:"ดินแดนศักดิ์สิทธิ์มีกฎระเบียบของตัวเอง พวกเรา...ไม่สะดวกเข้าไปยุ่ง!"
"ฉันไม่มีเวลามาเสียกับนายที่นี่ ถ้านายไม่เลือกเอง งั้นฉันจะช่วยนายเลือก!"
ผู้เฒ่าคนนั้นพูดจบ เสียงของฟางเซียนก็ดังขึ้นพร้อมกัน สายตามองไปที่ห่าวเจิ้งแล้วพูด:"ขอโทษนะ ชาติหน้า เปิดตาให้กว้างหน่อย อย่างน้อยก็...เลือกคนที่มีความสามารถและมีเส้นถึงจะตามได้!"
พูดจบ มือของฟางเซียนในตอนนี้ก็เริ่มออกแรง
แต่ในจังหวะนั้นเอง เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ก็ดังขึ้น:"ไม่ยุ่งก็ดีสิ ฮ่าๆ งั้นถ้าไม่ยุ่ง ฉันจะทำตามใจฉันเลยละกัน!"
ร่างหายไป ในวินาทีถัดมา รูม่านตาของฟางเซียนหดเกร็ง
คอของเขาถูกมือหนึ่งบีบไว้เช่นกัน
พลังอัดแน่นทะลักออกมา พื้นที่บิดเบี้ยวจนมองเห็นภูเขาหลังของฟางเซียนสั่นไหว ตราประทับมิติดวงนั่นก็แตกร้าวไปด้วย
แต่ฟางเซียนก็ยังไม่ได้ถูกส่งตัวออกไป
ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเกินไป จากนั้นเสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ที่แฝงรอยยิ้มก็ดังขึ้น สายตามองฟางเซียนอย่างเย็นชา:"นายคิดว่านายตายก่อน หรือเขาจะตายก่อน?"
ฟางเซียนสูดลมหายใจเข้าลึก หันข้างมองเจียงเสี่ยวไป๋ที่อยู่ด้านข้าง ดวงตาทั้งสองหรี่ลงเล็กน้อย
เขายังไม่ได้ตอบ ผู้เฒ่าผมขาวที่พูดไปก่อนหน้านี้มองเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยความแปลกใจ ก่อนจะพูดเสียงเย็น:"เด็กหนุ่ม ปล่อยคนซะ..."
"ไปไกลๆ!"
เจียงเสี่ยวไป๋เงยหน้ามองผู้เฒ่าผมขาวคนนั้น:"ในสายตาฉัน นายมันเป็นอะไร?"