"หมัดเทพมารนี้ดูเหมือนจะค่อนข้างแรงเหมือนกันนะ!"
เจียงเสี่ยวไป๋เอ่ยด้วยน้ำเสียงเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
ใช่แล้ว ถึงแม้จะมีเพียงสามท่า แต่ทุกท่าหลอมรวมเข้ากับช้างมารได้อย่างน่าทึ่ง นับว่าน่าประทับใจมาก
เขาจึงเริ่มลองฝึกฝนทันที
...
สองวันต่อมา ที่บริเวณภูเขาหลังตระกูลกู่ฮวาน
เจียงเสี่ยวไป๋ยืนอยู่ที่นั่น พลังปราณวิญญาณของฟ้าดินพลุ่งพล่านอยู่รอบกายเขา
พร้อมกับเสียงตะโกนแผ่วเบา ช้างมารก็ปรากฏตัวขึ้น
ในชั่วขณะนี้ ร่างกายของเจียงเสี่ยวไป๋ดูเหมือนยังคงเป็นปกติเหมือนเช่นเคย แต่ในความรู้สึกของผู้คน กลับเหมือนกับว่าจู่ ๆ เขาก็สูงขึ้นเป็นสิบกว่าจั้งทันที
ครืน! (Explosion)
แสงหมัดอันน่าตกตะลึงเฉือนผ่านอากาศและตกลงบนก้อนหินบนภูเขาจุดหนึ่ง
เสียงระเบิดดังสนั่น ก้อนหินแตกกระจาย ฝุ่นคลุ้งตลบ
จากนั้นหมัดที่สองก็ตกลงมา
หมัดที่สองนี้ เต็มไปด้วยเงาหมัดที่มองเห็นได้ กึกก้องตกลงมา หลุมขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นบนพื้นดิน
หมัดที่สาม
ในขณะที่เจียงเสี่ยวไป๋ใช้หมัดนี้ กลางอากาศอันว่างเปล่า ราวกับมีร่างยักษ์ที่น่าสะพรึงปรากฏขึ้น
หมัดนี้ตกลงมา ในพริบตาโดยรอบราวกับกระจกแตกสลาย
ปัง!
พลังงานอันทรงพลังก่อตัวเป็นพายุหมุน
ในขณะที่มันปะทุกระจายออกไป บนพื้นดินก็ปรากฏรอยหมัดอันน่าสะพรึงขึ้นมาอีกครั้ง
เจียงเสี่ยวไป๋ขยับร่างกายถอยห่างออกไปเล็กน้อย สูดหายใจเพื่อปรับลมหายใจ มองไปที่รอยหมัดนั้น สายตาเต็มไปด้วยความแปลกใจ
มันมีความงดงามที่คล้ายคลึงกับอาวุธเทพแห่งอาจารย์
แต่สิ่งที่แตกต่างคือ อาวุธเทพแห่งอาจารย์นั้นไร้รูป ในขณะที่หมัดเทพมารนี้มีรูปร่าง
และหมัดสุดท้ายที่ราวกับกระจกแตกสลายนั้น เหมือนได้ปิดกั้นทุกสิ่งรอบข้าง
หมายความว่าไม่มีทางถอย ไม่มีทางหลบ