"ซานซาน!"
จีเฟิ่งซีหน้าแดงก่ำ ถลึงตาใส่ซานซานทันที
เฉิงหยวิ่นก็มีสีหน้าไม่ค่อยเป็นธรรมชาติเช่นกัน
เจียงเสี่ยวไป๋ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนรอยยิ้มจะปรากฏขึ้น
ซานซานนี่มันตัวดีชอบโจมตีซ้ำจริง ๆ
"ไม่พูดแล้ว เราไปเก็บของกันเถอะ!"
ตอนนั้นเองเสียงของเฉิงหยวิ่นก็ดังขึ้น เธอพาจีเฟิ่งซีและซานซานเข้าไปในห้อง ไม่นานนักทั้งสามก็กอดชุดคลุมอาบน้ำเข้าไปในห้องน้ำด้วยกัน
ส่วนในห้องนั่งเล่น เหลือเพียงเจียงเสี่ยวไป๋อยู่คนเดียว
เจียงเสี่ยวไป๋นั่งลงบนโซฟาชั่วคราว หยิบมือถือออกมา เปิดวิดีโอคอลคุยเล่นกับซูจิ่นอวี๋
หลังวางสายตอนสี่ทุ่มกว่า ทั้งสามคนก็เดินออกมาในชุดคลุมอาบน้ำพอดี เผยให้เห็นความงามเป็นครั้งคราว สะดุดตาจริง ๆ
"คุณหนู ที่นี่มีแค่สองห้องเอง จะแบ่งกันยังไงดีคะ!"
เสียงของซานซานดังขึ้น พร้อมรอยยิ้มว่า "หรือฉันอยู่ห้องหนึ่ง พวกคุณสามคนอยู่อีกห้อง!"
"ซานซาน ยัยเด็กนี่ พูดจาไม่มีห้ามปากขึ้นทุกวันแล้วนะ!"
จีเฟิ่งซีหน้าแดงก่ำ พูดจบก็รีบลากซานซานที่ยิ้มร่าเข้าไปในห้องหนึ่งทันที
ใช่แล้ว แม้เธอกับเจียงเสี่ยวไป๋จะมีความใกล้ชิดกันบ้าง แต่ถ้าอยู่ในห้องเดียวกันจริง ๆ เธอก็ยังเขินอายอยู่ดี
เจียงเสี่ยวไป๋มองภาพนั้น อดยิ้มออกมาไม่ได้ หลังจากให้เฉิงหยวิ่นกลับเข้าห้องก่อน เขาก็อาบน้ำล้างหน้าพอหอมปากหอมคอ
กลับมาถึงห้อง มาที่ข้างเตียง เขาไม่ได้ทำอะไร เพียงแค่กอดเฉิงหยวิ่นไว้ในอ้อมแขน