ใครว่าดนตรีจะประสานเข้ากับกระบี่เป็นจังหวะรำไม่ได้?
ใครว่าดนตรีจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับกระบี่ไม่ได้?
ในชั่วขณะนี้ เจียงเสี่ยวไป๋สัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งของการหลอมรวมของทั้งสองอย่างจริง ๆ
การเคลื่อนไหวกระบี่ของชายชราต่อหน้าต่อตาเขา ได้หลอมรวมเข้ากับอารมณ์ของเสียงดนตรีได้อย่างสมบูรณ์แบบ
หากไม่ใช่เพราะตัวเขาเองมีความเข้าใจในเรื่องกระบี่ที่ลึกซึ้งพอสมควร
แค่เพียงท่าไม้ตายล้วน ๆ เขาคงแพ้ไปแล้วแน่นอน
การจะบรรลุความกลมกลืนเช่นนี้ได้ ต้องใช้เวลาปรับจูนกันนานมาก
ดังนั้นเขาจึงมั่นใจได้ว่า คนสองคนนี้ ต้องอยู่ด้วยกันมานานหลายปีแน่นอน
ในตอนนี้ แมวเก้าหางและฟีนิกซ์ทองก็กระโดดออกมาด้วย สายตาของพวกมันเต็มไปด้วยความตกใจเช่นกัน
พวกมันก็เพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก ที่การผสมผสานระหว่างเสียงดนตรีและกระบี่จะไปถึงจุดที่น่าตะลึงขนาดนี้
และนี่ยังไม่ทันได้ใช้พลังวิญญาณด้วยซ้ำ
ถ้าหากใช้พลังวิญญาณด้วยล่ะ?
ภายใต้อารมณ์ความรู้สึกเช่นนี้ คงจะน่ากลัวยิ่งกว่านี้อีกหลายเท่า
ในตอนนี้ เขาพยายามเปลี่ยนท่าไม้ตาย แต่เสียงดนตรีก็เปลี่ยนตามไปด้วย
เขาพยายามเดินตามจังหวะของชายชรา เสียงดนตรีก็เปลี่ยนไปอีก
เขาพยายามสัมผัสเสียงดนตรี เพื่อคาดเดาท่าของชายชราคนนี้ล่วงหน้า แต่เสียงดนตรีก็เปลี่ยนไปเรื่อย ๆ ดูราวกับไม่มีกฎเกณฑ์ใด ๆ
เจียงเสี่ยวไป๋ประหลาดใจ
ประหลาดใจจริง ๆ
แต่ในขณะที่เขากำลังประหลาดใจ ชายชราที่กำลังดีดพิณอยู่ ก็ยิ่งมีสีหน้าตกตะลึงมากขึ้นไปอีก
ถึงแม้จะมีเพียงท่าไม้ตาย โดยไม่มีพลังวิญญาณค้ำจุน
แต่เด็กหนุ่มอย่างเจียงเสี่ยวไป๋คนนี้ ก็ดันทนได้นานเกินไปแล้วจริง ๆ
ค่อย ๆ ผ่านไป สองร้อยท่าแล้ว