"ใต้เท้าผู้อาวุโสสูงสุด ข้าถูกคนลอบทำร้าย!"
ชายชราที่บาดเจ็บมองไปยังใต้เท้าผู้อาวุโสสูงสุด สีหน้าเคร่งขรึมกล่าวว่า "เป็นคนของพวกเราเอง ท่านผู้อาวุโสหนิงจากสำนักใหญ่"
สิ้นเสียง ชายชราผมขาวเปลี่ยนสีหน้ากล่าว "อย่าได้พูดจาเหลวไหล เขาเป็นคนส่งเจ้ากลับมาเอง หากเขาจะฆ่าเจ้า ทำไมไม่..."
พูดถึงตรงนี้ ชายชราผมขาวก็ชะงักน้ำเสียง สีหน้าดูไม่ค่อยดีนัก
"ท่านก็คงคิดเหมือนกัน เขาคาดไว้แล้วว่าข้าจะไม่มีใครรักษาได้!"
ชายชราที่บาดเจ็บสูดลมหายใจลึกกล่าว "อีกอย่าง ขณะนั้นด้านหลังข้ามีเพียงเขา คนผู้นี้บางที... คงทรยศแล้ว!"
กล่าวจบ ชายชราที่บาดเจ็บทำสีหน้าจริงจัง "ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน?"
"ท่านผู้อาวุโสหนิงกลับไปยังสำนักใหญ่แล้ว!" ชายชราผมขาวเอ่ย
"สำนักใหญ่?"
ชายชราที่บาดเจ็บเปลี่ยนสีหน้ากล่าว "ใต้เท้าผู้อาวุโสสูงสุด ต้องส่งคนนำข่าวกลับไป!"
"ไม่เหมาะสม!"
ชายชราผมขาวขมวดคิ้ว กล่าวในที่สุด "หากท่านผู้อาวุโสหนิงมีปัญหา คนจากสำนักยุทธเยียนจิงของเราหากไป จะต้องถูกจับตาดูแน่! อีกอย่าง... ที่นี่มีความเข้าใจผิดอะไรหรือไม่ ข้าว่าจำเป็นต้องตรวจสอบให้แน่ชัด!"
เขาใช่ไม่เชื่อ แต่เป็นเรื่องใหญ่หลวง จะกล่าวโทษใครผิดๆ ไม่ได้เด็ดขาด
ชายชราที่บาดเจ็บครุ่นคิด เพิ่งจะเอ่ยอะไรบางอย่าง ทันใดนั้นประตูก็ถูกผลักเข้ามา แล้วปิดลงอย่างเบา พร้อมกับเสียงทักทายที่แฝงรอยยิ้ม "ข้าอาจช่วยงานนี้ได้!"