"ข้าพูด..."
ชายชราหลังค่อมผู้นั้นใบหน้าดำคล้ำลง
"เดี๋ยวก่อน!"
เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้นอีกครั้ง
เมื่อเสียงพูดจบลง อวกาศก็เกิดระลอกคลื่น วิญญาณอาวุธอีกสี่ชิ้นลอยอยู่รอบทิศ ทั้งแปดทิศทางถูกปกคลุมอย่างสมบูรณ์ เต็มไปด้วยเจตนาข่มขู่อย่างยิ่งยวด: "มาเถอะ พูดต่อไปสิ ข้า... ตั้งใจฟังอยู่!"
"เจ้า..."
ชายชราหลังค่อมผู้นั้นได้ยินคำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋แล้วก็ตะลึงไปครู่หนึ่ง สุดท้ายมองดูวิญญาณอาวุธแปดชิ้นที่ลอยอยู่รอบตัวเจียงเสี่ยวไป๋ ก็ได้แต่อ้าปากค้างไม่รู้จะพูดอย่างไร
ห้าองค์ผู้อาวุโสสูงสุดที่ติดตามเขามา สีหน้าก็เปลี่ยนไปเช่นกัน
ใช่แล้ว
ปืนใหญ่วิญญาณอาวุธแปดกระบอก
คนผู้นี้ ช่างเป็นฝีมือที่ใหญ่หลวงนัก!
หากยิงจริงๆ ต่อให้พวกเขามีพลังแข็งแกร่งเพียงใด ก็ไม่มีทางขัดขวางทันอย่างแน่นอน
"เอ๊ะ ทำไมไม่พูดล่ะ?"
เจียงเสี่ยวไป๋มองชายชราหลังค่อมผู้นั้นแวบหนึ่ง ยักไหล่ แล้วกวาดสายตามองไปรอบๆ พูดว่า: "พวกเจ้าล่ะ? มีอะไรจะพูดหรือไม่?"
ระหว่างที่พูด สายตาของเขายังไม่ลืมที่จะจ้องไปที่หยวนจิ้นอย่างหนัก ประกายสังหารวาบผ่านไปชั่วขณะ
ตอนที่เขาอยู่ที่ตระกูลเจียง ฆ่าชายชราคนนั้น
ในความทรงจำ ชายที่ชื่อหยวนจิ้นคนนี้คือผู้ที่รายงานข่าวของหยวนหยุน
ในท่ามกลางประกายเย็นเยียบของเขา ผู้คนในที่นั้นไม่มีใครเอ่ยปาก แต่ทุกคนจ้องมองเขานิ่งๆ ดูมีออร่าฆ่าฟันเต็มเปี่ยม
ตระกูลหยวนของพวกเขาเป็นตระกูลใหญ่โต
นี่เป็นครั้งแรกที่ถูกคนเพียงคนเดียว ยังเป็นชายหนุ่มกดดันถึงขั้นนี้