"ว่าไงนะ หล่อนไม่ค่อยเต็มใจ?"
มองรอยยิ้มบนหน้าเจียงเสี่ยวไป๋ ถังหยางก็ทำหน้าตกใจถามว่า "มีเรื่องแบบนี้ด้วย?"
พูดพลางถังหยางก็เว้นวรรค มองเจียงเสี่ยวไป๋อย่างประหลาด ๆ "นายไปทำอะไรไม่ควรทำหรือเปล่า?"
"ก็ไม่เชิงหรอก!"
เจียงเสี่ยวไป๋ครุ่นคิด แล้วก็เล่าเรื่องราวตั้งแต่ต้นให้ฟัง
พอเล่าจบ ถังหยางก็ทำหน้าจนใจ "เฮ้อ คุณเฟิ่งซีเกลียดคนฆ่าพร่ำเพรื่อ นายทำแบบนั้น ก็น่าจะโดนนะ!"
"งั้นเหรอ?"
เจียงเสี่ยวไป๋ยักไหล่
เขาไม่ได้รู้สึกเสียใจเลย สองคนนั้นถ้าปล่อยไว้ จะมีแต่สร้างปัญหามากขึ้น
ดังนั้นสู้ฆ่าเสียให้จบ ๆ ดีกว่า
คิดพลาง เจียงเสี่ยวไป๋ก็ไม่ติดใจในเรื่องนั้น เปลี่ยนมาถามว่า "คราวนี้นายมาหาฉันกะทันหันทำไม? คงไม่ใช่เพราะฉันหรอกนะ?"
เมื่อวานเขาเพิ่งซ้อมถังหยวน วันนี้ถังหยางก็มาถึง
ก็อดคิดไปอย่างนั้นไม่ได้
"เปล่า!"
ถังหยางส่ายหัวเป็นลูกกระพรวน "ฉันมาตั้งใจมาเยี่ยมคุณเฟิ่งซีโดยเฉพาะ!"
"งั้นเหรอ? มาเยี่ยมเธอ มีธุระอะไรหรือ?" เจียงเสี่ยวไป๋ถามอย่างสงสัย
"คุณเฟิ่งซีรอบรู้และมากความสามารถ!"
ถังหยางยิ้มแห้ง "ฉันจะมาขอคำปรึกษาจากเธอสักสองสามเรื่องน่ะ!"
"มิน่า…"
เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้ซักให้ละเอียด แค่ครุ่นคิดแล้วพูดเรียบ ๆ ว่า "คุณเฟิ่งซีคนนี้ น่าจะเป็นคนของตระกูลฉีเหมินสินะ?"
เมื่อวานตอนที่จีเฟิ่งซีเอ่ยถึงศาสตร์ ก็ทำให้เขาคิดแบบนั้นแล้ว
พอดีคราวนี้จะได้ลองถามถังหยางดู
"นายรู้จักตระกูลฉีเหมินด้วยเหรอ?"
ถังหยางฟังแล้วก็ทำหน้าตื่นตะลึง