“ฮ่าฮ่า ”
หม่าซิงอวิ๋นได้ยินเจียงเสี่ยวไป๋พูดว่า ‘วางใจได้’ ก็หัวเราะออกมาทันที
เท่าที่เขารู้ หลังจากเจียงเสี่ยวไป๋ได้รับตราประทับแล้ว ก็ไม่เคยจัดการอะไรในสามเก๋อเลย
ตอนนี้สามเก๋อบริหารกันเองอยู่
“รายละเอียด คุณลองถามท่านอาจารย์หลี่ดู!”
หม่าซิงอวิ๋นมองเจียงเสี่ยวไป๋แล้วพูดว่า “เขาเป็นศิษย์ของผู้อาวุโสท่านนั้น ย่อมรู้มากกว่า!”
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าเบา ๆ “ขอบคุณท่านหม่ามากครับ!”
ความจริงแล้วเขาเคยได้ยินอะไรมาจากหลี่ชิวมาบ้าง
อย่างเช่นการก่อตั้งสามเก๋อ ตอนนั้นเป็นเพราะอาจารย์ของหลี่ชิวต้องการจัดสรรทรัพยากร จึงสร้างขึ้นมา
รวมถึงหนอนน้ำแข็งในตราประทับนั่น ก็เป็นอาจารย์ของหลี่ชิวนั่นแหละที่ใส่เข้าไป
หม่าซิงอวิ๋นพยักหน้า “ผมจะกลับไปดูว่ามันเรื่องอะไรกันแน่!”
พูดจบเขาก็เดินออกไป ขึ้นรถ แล้วหายไปจากสายตาพวกเขาอย่างรวดเร็ว
เจียงเสี่ยวไป๋ดึงสายตากลับมา ตอนนั้นเองเสียงของท่านกงก็ดังขึ้น “สำนักใหญ่ไม่ค่อยส่งคนลงมา ที่มาคราวนี้ต้องมีเรื่องอะไรสักอย่าง!”
“คุณคิดว่าเป็นอะไร?” เจียงเสี่ยวไป๋ถาม
“พูดยาก!”
ท่านกงส่ายหน้าเบา ๆ “คุณล่ะคิดว่าไง?”
“ผม...”
เจียงเสี่ยวไป๋เงียบไปครู่หนึ่ง “ตอนกลับมาจากฮ่องกง ผมได้ยินผู้อาวุโสท่านหนึ่งของตระกูลหวังบอกว่า ตระกูลไป๋สือแห่งตงหยิงกับตระกูลจั่วแห่งเกาหลีกำลังมุ่งหน้ามาเยียนจิง”