"ตลกจริง ๆ!"
จิ่วเว่ยแมวมองเหมยตานชิงที่ทำท่าหมดหนทาง ก็อดพูดขึ้นมาไม่ได้
เหมยตานชิงหันมามองจิ่วเว่ยแมวด้วยความจนใจยิ่งขึ้น
ด้วยความสามารถของเจียงเสี่ยวไป๋ ถึงแม้จะต้องเจอกับพวกซีเควนซ์เก่า ๆ แต่ในสายตาเขา ที่หนึ่งก็ถูกกำหนดไว้แล้วอย่างแน่นอน
แต่เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้ตั้งใจจะเข้าร่วมกับใครเลย ทำให้ตำแหน่งที่หนึ่งกลายเป็นเพียงความฝัน
ที่เหลือก็คือที่สองกับที่สาม ที่หลายฝ่ายแย่งชิงกัน
ถ้ามีเพียงสมาคมจิงหงของพวกเขา เรื่องมันก็คงจะง่ายกว่านี้หน่อย
แต่...
ไม่ใช่แค่นั้นนะ!
ดังนั้น มันยากมาก! ยากสุด ๆ!
จะโทษก็ต้องโทษงานประมูลครั้งนี้ที่ไปก่อเรื่อง
ไม่งั้น ฝ่ายต่าง ๆ จากจงโจวคงไม่แห่กันมามากมายขนาดนี้
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มแล้วพูดว่า: "สู้ ๆ นะ!"
เหมยตานชิงได้ฟังก็ได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ จากนั้นก็เปลี่ยนเรื่องไปคุยเล่นกับเจียงเสี่ยวไป๋
เมื่อเวลาผ่านไปถึงสองทุ่มกว่า ก็เห็นคนเริ่มเยอะขึ้น
ใบหน้าที่คุ้นเคยก็มากขึ้นตามไปด้วย
หลัวเลี่ย เหรินจื่อหลิน แม้แต่หยานหลิง ต่างก็ทยอยกันมา
สายตาของเขามองผ่านไปทีละคน
หลัวเลี่ยเห็นสายตาเขา ก็เบือนหน้าไปทางอื่น
เหรินจื่อหลินแสดงความเคารพ
ส่วนหยานหลิง...
เมื่อสังเกตเห็นสายตาเขา บนใบหน้านั้นเต็มไปด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะจ้องเขม็งแล้วส่งเสียงหึออกมาทีหนึ่ง แล้วหันหน้าหนี
เจียงเสี่ยวไป๋เห็นเข้า ก็อดยิ้มไม่ได้
เหตุผลมันเป็นยังไง เขาเข้าใจดี
สาวใช้หรอ?
ถึงจะไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้มีฐานะอะไร แต่ถ้าไปถึงจงโจวแล้วต้องใช้ความช่วยเหลือจากนางจริง ๆ