เทพหมอพิทักษ์บุปผา

ตอนที่ 1762 ฉันพูดได้คำเดียว!

6 นาที· 1.5K คำ

br /> "ไม่มีอะไรให้ชี้แนะ!

เสียงของต้นไม้โบราณดังขึ้น: "จำไว้ อย่าขัดขืน!"

ทันทีที่พูดจบ กิ่งไม้ก็ตวัดลงมาและแตะที่กลางหน้าผากของเจียงเสี่ยวไป๋

ชั่วพริบตา สมองของเจียงเสี่ยวไป๋ก็ว่างเปล่าเล็กน้อย จากนั้นเนื้อหาบางอย่างก็ปรากฏขึ้นในความคิดของเขา

เจียงเสี่ยวไป๋เต็มไปด้วยความตกใจ

เดิมทีเขาคิดว่าต้นไม้โบราณต้องสอนเขาปากต่อปาก ไม่คิดว่ามันจะถ่ายทอดความรู้ให้เขาได้โดยตรง

มหัศจรรย์เกินไปแล้ว?

ในขณะที่เขาประหลาดใจ ต้นไม้โบราณก็มองทะลุความคิดของเจียงเสี่ยวไป๋อีกครั้ง และเสียงที่แฝงรอยยิ้มก็ดังขึ้น: "นี่เป็นเพียงกลอุบายเล็กน้อยของพวกเราต้นไม้แมนหลิง ไม่ใช่เรื่องใหญ่!"

ระบบรากของต้นไม้เจริญเติบโตดี และประสาทของพืชก็ควบคุมได้อย่างละเอียด

การถ่ายทอดความรู้ สำหรับพวกมันแล้ว ง่ายดายจริง ๆ

เจียงเสี่ยวไป๋อุทานด้วยความทึ่ง จากนั้นก็หลับตาลงเพื่อเริ่มเรียนรู้และทำความเข้าใจ

ตราประทับวิญญาณนี้หลอมรวมพลังดิบ พลังวิญญาณ และแม้แต่พลังมิติของการแย่งชิงร่างกาย ดังนั้นตราประสานมืออักขระโบราณจึงซับซ้อนมาก

ในขณะที่เขาค่อย ๆ สำรวจครั้งแล้วครั้งเล่า หวงหลิงเยว่ที่อยู่ข้าง ๆ ก็เฝ้าดูเงียบ ๆ โดยไม่รบกวน

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป

เจียงเสี่ยวไป๋ลืมตาขึ้น และในขณะที่ดึงพลังแมนลี่ เขาก็เริ่มลองทันที

อักขระโบราณเส้นแล้วเส้นเล่าหมุนวน ดูสุกสว่างมาก

ส่วนปัญหาการดึงพลังอวกาศ เพราะตัวเขาเองก็มีพลังอวกาศอยู่แล้ว มันจึงถูกดึงดูดเข้ามา

อันนี้กลับง่ายกว่าที่เขาคิดเสียอีก

วี่ง!

ท่ามกลางเสียงสั่นสะเทือน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป