"เขาเร่งความเร็วขึ้น……"
ตอนที่เจียงเสี่ยวไป๋อุ้มเสี่ยวอีตามชายชราคนนั้นมาถึงพื้นที่ใจกลาง ชายชรามองเจียงเสี่ยวไป๋แล้วพูดว่า "นายจะตามมาใกล้ ๆ ไหม?"
"ไม่ต้อง!"
เจียงเสี่ยวไป๋ส่ายหัว
จิ่วเหม่ยแมวพยักหน้า ไม่พูดอะไรต่อ
ผ่านไปสามนาที ชายชราคนนั้นก็ทะยานตัวข้ามไปอีกฝั่งของหน้าผาเป็นคนแรก
ตอนนี้เจียงเสี่ยวไป๋ยังอยู่ห่างออกไปช่วงระยะหนึ่ง
แววตาชายชราเป็นประกาย มือขวายกขึ้น พลังเริ่มพวยพุ่ง
แต่สุดท้ายลังเลครู่หนึ่งแล้วก็ล้มเลิก
ในช่วงจังหวะนั้นเอง เจียงเสี่ยวไป๋ก็อุ้มเสี่ยวอีลงจอดที่อีกฝั่งของหน้าผา สายตามองชายชราแล้วพูดว่า "นำทางต่อเลยนะ?"
เขาเห็นการเคลื่อนไหวยกมือของชายชราเมื่อครู่ ตอนแรกนึกว่าชายชราจะลงมือ แต่ไม่คิดว่าสุดท้ายจะยอมแพ้
พูดได้แค่ว่าชายชราเลือกถูกแล้ว
เพราะถ้าชายชรากล้าทำแบบนั้น เขาก็กล้าที่จะกำจัดชายชราคนนี้ทิ้ง
ชายชราพยักหน้า นำหน้าเดินเข้าไปด้านใน
เดินไปเรื่อย ๆ ผ่านป่าไผ่แผ่นหนึ่ง ก็มีสิ่งปลูกสร้างปรากฏตรงหน้า
นอกตัวอาคารยังมีสวนยาอีกผืนหนึ่ง ดูเหมือนดูแลได้ดีทีเดียว
ชายชราไม่ได้รีบพาเจียงเสี่ยวไป๋เข้าไปในประตู แต่ยืนอยู่ด้านนอกโค้งคำนับไปทางตัวอาคารแล้วพูดว่า "จางเฉินขอคำนับท่านผู้อาวุโสเจียง!"
ตอนที่ชายชรากำลังพูด เจียงเสี่ยวไป๋ชะงักไป สีหน้าแสดงความประหลาดใจ
ส่วนจิ่วเหม่ยแมวที่อยู่ข้าง ๆ ก็ประหลาดใจเช่นกัน
มันตามเจียงเสี่ยวไป๋มาตลอดทาง ย่อมรู้ว่าเจียงเสี่ยวไป๋มาจากตระกูลเจียง นึกไม่ถึงว่าจะมาเจอคนแซ่เจียงที่นี่?