"รุ่นพี่ ท่านดูเหมือนจะแพ้แล้วนะ!"
เมื่อเสียงตะโกน 'ไชโยท่านบรรพบุรุษ' รอบข้างยิ่งดังกระหึ่มขึ้น ท่ามกลางพายุหมุน เจียงเสี่ยวไป๋อาศัยการระเบิดพลังโบราณเพียงครั้งเดียว ก็กดมือของท่านบรรพบุรุษรุ่นหลิงที่อยู่ตรงหน้าแนบกับแท่นได้อย่างยากลำบาก
เส้นเลือดบนหน้าผากของท่านบรรพบุรุษปูดโปน แต่กลับนิ่งเงียบไม่พูดอะไร
แรงกดดันจากเจียงเสี่ยวไป๋ที่ส่งมายังเขายิ่งทวีมากขึ้น พลังสายเลือดที่เคยพลุ่งพล่านตอนนี้กลับเริ่มสงบลง
น่าประหลาดใจจริง ๆ เจียงเสี่ยวไป๋ใช้วิชาอะไรกันแน่
แต่ไม่ว่าจะอย่างไร นี่ก็เป็นความสามารถของเขาจริง ๆ
และเขาสัมผัสได้ว่า เจียงเสี่ยวไป๋เพียงแค่ใช้แรงกายล้วน ๆ เท่านั้น
เขา...จะแพ้จริง ๆ งั้นหรือ?
แต่ตอนนี้ เขาเป็นตัวแทนของสำนักหลิงจี้ต้งทั้งสำนัก!
หากแพ้ วงศ์ตระกูลหลิงจี้ของพวกเขาจะต้องเสียหน้าไปต่อหน้าสายตาทุกคนที่อยู่ในที่นี้แน่นอน
คิดถึงตรงนี้ ท่านบรรพบุรุษกัดฟันระเบิดแรงอีกครั้ง
ทันใดนั้นเอง เขาก็รู้สึกถึงความผิดปกติ
ฝั่งเจียงเสี่ยวไป๋ดูเหมือนจะสูญเสียแรงพยุงไปในทันใด
ตูม!
เสียงดังสนั่นพร้อมแรงกระแทกอันรุนแรง
พายุหมุนโดยรอบสลายหายไปในชั่วพริบตา
สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่นั่นพร้อมกัน
เมื่อเห็นชายชราวงศ์หลิงกดเจียงเสี่ยวไป๋ลงบนแท่นได้ ทุกคนตะลึงไปครู่หนึ่ง แต่ก็ไม่ได้แปลกใจมากนัก
เพราะท่านบรรพบุรุษรุ่นหลิงมีพละกำลังอันดับต้น ๆ ของทั่วทั้งจงโจว
อย่างไรก็ตาม การที่เจียงเสี่ยวไป๋เป็นหนุ่มน้อยสามารถยืนหยัดได้นานขนาดนี้โดยไม่แพ้ ก็นับว่าน่าประทับใจทีเดียว