"ใคร?"
ชายชราชาวต่างชาติผมขาวเงยหน้าขึ้น มองไปทางประตู
แต่ทันทีที่เสียงของเขาดังขึ้น ประตูก็ระเบิดออกอย่างรุนแรง
ร่างสามร่างปรากฏตัวที่หน้าประตู
คือเจียงเสี่ยวไป๋ มิเลน และวอร์ด
แต่มิเลนและวอร์ดต่างมีสีหน้าตะลึง
เมื่อกี้มิเลนเคาะประตู
แต่เจียงเสี่ยวไป๋ตะโกนบอกให้เขาหลบไป แล้วก็พังประตูเข้าไปตรง ๆ
นี่... นี่มันไม่เป็นมิตรเกินไปหน่อยหรือ?
ภายในห้องนั่งเล่น
ชายสองคนเห็นภาพนั้น สีหน้าเปลี่ยนทันที ขมวดคิ้ว กำลังจะลงมือ เสียงของชายชราชาวต่างชาติผมขาวก็ดังขึ้น: "เดี๋ยวก่อน!"
พูดพลาง เขามองไปที่มิเลนและวอร์ด แล้วขมวดคิ้วถาม: "สองคนนี้ จะไม่อธิบายหน่อยหรือ?"
มิเลนและวอร์ดต่างเป็นคนที่มีชื่อในทำเนียบ
แม้จะเทียบกับเขาแล้วยังห่างอยู่บ้าง แต่เขาก็ไม่กล้าดูถูกง่าย ๆ
มิเลนและวอร์ดมีสีหน้าแข็งค้าง
ทันใดนั้น เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ก็ดังขึ้น: "ไม่เกี่ยวกับพวกเขา ประตูนั่นข้าพังเอง!"
"โอ้?"
ชายชราชาวต่างชาติผมขาวเลิกคิ้ว สายตาจึงจับไปที่ตัวเจียงเสี่ยวไป๋
"ปามู่ก็ข้าฆ่าเอง!"
เจียงเสี่ยวไป๋เสริมอีกครั้ง
ชายชราชาวต่างชาติฟังแล้ว ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย แสงเย็นเยียบวาบ สุดท้ายหันไปทางมิเลนและวอร์ด: "เขาคือคนที่พวกแกสองคนคุมอยู่?"
"ไม่เกี่ยวกับพวกเขา!"
เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้น: "พวกเขาแค่พาข้ามาเท่านั้น!"
ชายชราชาวต่างชาติฟังแล้ว สีหน้าดูประหลาดใจเล็กน้อย: "แล้วนี่หมายความว่ายังไง?"