ในโถงใหญ่ของตำหนักหลบซ่อนโลก
เจียงเสี่ยวไป๋นั่งอยู่ตำแหน่งประมุข
มองบรรดาผู้อาวุโสที่อยู่สองฝั่งเบื้องล่าง สีหน้าสงบนิ่ง
ในหมู่พวกเขา มีผู้อาวุโสคนหนึ่งก้มหน้าก้มตา สีหน้าเปลี่ยนไปไม่หยุด
เขาเป็นชายชราคนแรกที่เคยขวางเจียงเสี่ยวไป๋
เขายังจำได้ เจียงเสี่ยวไป๋เคยพูดว่า ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป จะไม่มีตำแหน่งเจ้าตำหนักและรองเจ้าตำหนักอีก
ตอนนั้นเขาหัวเราะเยาะและพูดว่า 'เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นใคร'
ตอนนี้ เจียงเสี่ยวไป๋ใช้ข้อเท็จจริงพิสูจน์ให้เขาเห็นว่า ฝ่ายนั้นทำได้จริง
นอกจากเขาแล้ว ยังมีชายหนุ่มอีกคนที่มองเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยสายตาคลางแคลงใจ
คนผู้นี้ก็คือเซ่าฉง
ลูกชายของเจ้าตำหนักคนปัจจุบัน
เขาเคยเห็นเจียงเสี่ยวไป๋ที่ตำหนักหลบซ่อนโลกในเมืองเขต
ตอนนั้นเขาตำหนิเจียงเสี่ยวไป๋ แต่กลับถูกเจียงเสี่ยวไป๋พูดสองสามคำจนจุกปากพูดไม่ออก
ตอนนี้คิดดู ตัวเขาเองในสายตาเจียงเสี่ยวไป๋ก็คงเป็นแค่ตัวตลกกระมัง?
ในขณะที่เขาถอนหายใจอย่างเงียบ ๆ ชายวัยกลางคนที่อยู่ข้างกายเขามีสีหน้าซีดเผือด
เขาเองก็คือเจ้าตำหนักคนปัจจุบัน เซ่าอู๋
ในตอนนี้สีหน้าเขาเต็มไปด้วยความละอาย ก้มหน้านิ่งอยู่ตรงนั้นไม่พูดอะไร
"คนครบแล้วหรือยัง?"
เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ค่อย ๆ ดังขึ้น
"เจ้าตำหนัก ครบแล้ว!"
อีกด้านหนึ่ง ผู้อาวุโสใหญ่ที่เคยกลั่นแกล้งเจียงเสี่ยวไป๋ลุกขึ้นยืน ตอนที่โค้งตัวก็เห็นความขมขื่นบนใบหน้าของเขา
"อื้ม!"
เจียงเสี่ยวไป๋ฟังแล้วตอบรับเบา ๆ จากนั้นค่อย ๆ พูดว่า "ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ตำหนักหลบซ่อนโลกจะทำการปฏิรูปครั้งใหญ่! กฎระเบียบ จะยึดตามตำหนักหลบซ่อนโลกในแดนตะวันออก!"