“อืม ข้าสัมผัสได้!”
ชายชราพยักหน้าเล็กน้อย พลางกล่าวว่า “คลื่นพลังงานรุนแรงก่อนหน้านี้ มีกลิ่นอายของหนอนน้ำแข็งสองสาย นั่นหมายความว่าพวกเจ้าใช้ไม้ตายปกป้องชีวิต!”
ระหว่างกล่าว สายตาของชายชราจับจ้องไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ “พลังงานที่หนักแน่นมาก หากข้าเดาไม่ผิด น่าจะเป็นตรากู่ของตำหนักหลบซ่อนโลกสินะ?”
“ท่านผู้อาวุโสหลักแหลมนัก!”
เจียงเสี่ยวไป๋ค่อนข้างตกใจ นี่สัมผัสออกถึงขนาดนี้เลยหรือ?
พละกำลังของชายชราผู้นี้ แท้จริงแล้วลึกล้ำยากหยั่งถึง
สมกับเป็นบรรพชนของตำหนักน้ำแข็ง
“ผู้ที่ใช้ตรากู่ได้มีเพียงเจ้าตำหนักเท่านั้น ดูท่าพี่น้องน้อยไม่เพียงมาจากตำหนักหลบซ่อนโลก แต่ยังเป็นเจ้าตำหนักของตำหนักหลบซ่อนโลกด้วย!”
ตอนที่ชายชรากล่าวเช่นนี้ ชายชราผมขาวและหญิงชราที่นำทางมานั้น กลับไม่ได้แสดงสีหน้าประหลาดใจจนเกินควร
เพราะตรากู่นี้ แท้จริงแล้วมีเพียงเจ้าตำหนักเท่านั้นที่สามารถใช้ได้
ตั้งแต่ที่พวกเขาสังเกตเห็น ก็คาดเดาไว้เช่นนั้นแล้ว
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า พลางคารวะชายชราอีกครั้ง แสดงความเลื่อมใสของตน
ชายชรามองเจียงเสี่ยวไป๋เช่นนั้น ใบหน้ามีรอยยิ้ม จากนั้นจึงกล่าวว่า “นอกเหนือจากการทดสอบของพวกเขาที่นี่ ข้าที่นี่ก็ยังมีอีกหนึ่งอย่าง หากเจ้าผ่านไปได้ ก็เข้าไปในถ้ำได้!”
“ท่านผู้อาวุโสโปรดกล่าว!” เจียงเสี่ยวไป๋เอ่ยขึ้น
“ด้านหน้าเจ้าผ่านการต่อสู้มาแล้ว พละกำลังได้รับการพิสูจน์แล้ว ที่นี่ข้าจะไม่ให้เจ้าสู้!”