"ข้านึกว่าข้าปกปิดได้ดีเสียอีก!"
เสียงของมู่เคอแฝงรอยยิ้มขมขื่น เขายกแก้วขึ้นดื่มหมดในรวดเดียว
"ข้าถามว่าใครเป็นคนทำ!"
เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เย็นยะเยือกอย่างยิ่ง
มือทั้งสองของมู่เคอสวมถุงมืออยู่ ดูผิวเผินเหมือนไม่มีปัญหาอะไร แต่เขาสังเกตเห็นความผิดปกติ
นิ้วก้อยข้างซ้ายของมู่เคอหายไปครึ่งท่อน
นี่ย่อมทำให้โทสะของเขาพุ่งพล่านขึ้นมาโดยตรง
"คนตระกูลมู่ของเจ้าหรือ?"
เจียงเสี่ยวไป๋ถามตรงๆ
"ไม่ใช่!"
มู่เคอส่ายหน้าเบาๆ ก่อนจะมองเจียงเสี่ยวไป๋แล้วกล่าวว่า "แค้นนี้ข้าจะล้างแค้นด้วยตัวเอง!"
พูดพลางแววตาก็ฉายแวบความเยือกเย็นวาบหนึ่ง
เจียงเสี่ยวไป๋ขมวดคิ้วกล่าวว่า "ข้าถามว่าใครเป็นคนทำ!"
มู่เคอเงียบไปครู่หนึ่ง สุดท้ายก็เงยหน้าขึ้นกล่าวว่า "อันดับสามแห่งบัญชีดินสำนักยุทธ สวีซงฉวน จอมยุทธ์ผู้ใช้กระบี่! ฝีมือข้าสู้เขาไม่ได้!"
"เกิดเรื่องอะไรขึ้นแน่!"
เจียงเสี่ยวไป๋เอ่ยถามอีกครั้ง
มู่เคอเป็นคนไม่ถนัดแสดงความรู้สึก แต่เขาสัมผัสได้ถึงความเดือดดาลเล็กน้อยจากน้ำเสียงของอีกฝ่าย เขารู้ว่าเรื่องนี้คงไม่ง่ายอย่างที่คิด
"ข้าไปทดสอบเข้าสำนักยุทธ เขาเป็นหนึ่งในผู้ทดสอบ ระหว่างทดสอบ ข้าดึงเสื้อผ้าเขาขาด!"
มู่เคอเอ่ยปาก "แล้วข้าก็เสียนิ้วไปครึ่งท่อน!"
เคร้ง!
แก้วในมือของเจียงเสี่ยวไป๋แตกกระจาย
มู่เคอพูดง่ายๆ แต่จากคำพูดนี้สามารถวิเคราะห์เนื้อหาได้มากมาย
มู่เคอคงพลิกท่าได้เปรียบอยู่ก่อนครึ่งกระบวน