"อสูรเพลิงหลิน!"
"เป็นอสูรเพลิงหลินซะด้วย!"
เสียงอุทานด้วยความตกใจดังขึ้นเป็นระลอก
อสูรชนิดนี้ เพราะสายเลือดพิเศษ จึงหายากยิ่งนัก
แล้วคนที่นั่งอยู่บนหลังอสูรแบบนี้จะมีธรรมดาได้ยังไง?
"มาแล้วสินะ?"
หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองอสูรเพลิงหลิน ดวงตาก็มีความแปลกใจไม่แพ้กัน: "ฝีมือใหญ่โตนัก ไม่คิดว่าแม้แต่อสูรตัวนี้ก็ยังถูกเรียกมา!"
เท่าที่นางรู้ หอการค้าซิงลัว มีอสูรแบบนี้อยู่ตัวหนึ่ง!
และเท่าที่นางรู้ อสูรเพลิงหลินตัวนั้นของหอการค้าซิงลัว ดูเหมือนจะถึงขั้นจุนแล้ว!
"อืม คนบนนั้นก็ไม่น้อย และ...ไอปราณก็ไม่ธรรมดา!"
อาจารย์หลู่ที่อยู่ข้างหญิงสาวกวาดตามองคนบนหลังอสูรเพลิงหลิน สีหน้าก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย
รวมทั้งหมดเจ็ดคน
คนนำเป็นชายหนุ่มรูปงาม สวมชุดยาวปลิวไสวตามสายลม ดูโดดเด่นสะดุดตามาก
และด้านหลังเขาคือผู้อาวุโสหกคน
ดูจากปราณแล้ว ไม่มีใครธรรมดาเลย!
"ดูท่าเทาเหว่ยคนนี้จะมาอย่างดุดัน คงเตรียมจะใช้กำลังล้วนๆ แล้วสินะ..."
เสียงของเผิงเจียนดังขึ้นข้างๆ จากนั้นสายตาก็เหลือบไปทางทิศของศาลาเมฆาแล้วพูดว่า: "ศาลาเมฆากล้าดีจริงๆ ไม่รู้ว่าข้างหลังนี่ จะมีความกล้าพอที่จะต่อกรกับเขาได้หรือไม่!"
"เกรงว่าสุดท้าย จะจบลงด้วยความตลก..."
"จะตลกหรือไม่ นายยังไม่มีสิทธิ์ตัดสิน!"
เสียงเย็นชาดังขึ้น เหรินจื่อหลินเหลือบมองเผิงเจียนคนนั้น
ไม่รู้ทำไม
เห็นเผิงเจียนพูดแบบนี้แล้ว เขารู้สึกหงุดหงิด
เผิงเจียนชะงักไปครู่หนึ่ง มองเหรินจื่อหลินแล้วก็ยิ้มเล็กน้อย ไม่พูดอะไรอีก