ใกล้สิบโมงแล้ว
ทั้งห้าคนต่างกลับเข้าห้องของตัวเอง
ซูจิ่นอวี๋นั่งอยู่ที่ขอบเตียง ยกมือปิดไฟ แล้วเอนตัวลงนอนโดยขยับเข้าไปด้านในเล็กน้อย พลางยิ้มอย่างมีเสน่ห์ในดวงตางาม "คนเลวตัวน้อย นายจะแอบไปถึงเมื่อไหร่กัน?"
สิ้นเสียง ร่างหนึ่งก็ก้าวออกมาจากมุมห้อง
"ถูกเดาจนได้เหรอ?"
เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋แฝงรอยยิ้ม
ผู้หญิงคนนี้ฉลาดจริง ๆ
ซูจิ่นอวี๋ลุกขึ้นนั่ง ผมยาวสยาย ใบหน้าเปื้อนยิ้ม จากท่าทางของอูชิงจู๋ในตอนนั้น เธอก็เดาได้บ้างแล้ว
"ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า คืนนี้พักผ่อนให้เต็มที่!"
ระหว่างพูด ซูจิ่นอวี๋ยื่นชุดนอนที่วางไว้ข้างเตียงให้เจียงเสี่ยวไป๋
"ตามใจคุณ!"
เจียงเสี่ยวไป๋กลืนน้ำลาย ผู้หญิงคนนี้ช่างมีเสน่ห์ขึ้นทุกวันจริง ๆ
ยี่สิบนาทีผ่านไป เจียงเสี่ยวไป๋ก็กลับมา
เมื่อเขาล้มตัวลงบนเตียง ซูจิ่นอวี๋ก็ขยับเข้ามาซุกอกเขาอย่างเป็นธรรมชาติ เมื่อซบลงบนอกของเจียงเสี่ยวไป๋แล้ว เธอก็ไม่พูดอะไรอีก หลับตางามคู่นั้นลงทันที
เจียงเสี่ยวไป๋มองดูซูจิ่นอวี๋ ยกมือลูบผมสลวยของเธอแล้วพูดว่า "คุณไม่อยากรู้เหรอว่าผมทำภารกิจสำเร็จแค่ไหน?"
ซูจิ่นอวี๋ส่ายหน้าเบา ๆ
เจียงเสี่ยวไป๋มีแววตาแปลกใจ รัดซูจิ่นอวี๋แน่นขึ้นอีกนิด
ผู้หญิงคนนี้ ทำไมเขาถึงไม่หลงรักได้ลง?
พลิกตัวไปมองใบหน้างดงามนั้น เมื่อดวงตางามคู่นั้นลืมขึ้น เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ก็ดังขึ้น "จริงสิ ช่วงที่ผมไม่อยู่เยียนจิง ไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นใช่ไหม?"
"โดยเฉพาะตระกูลถังแล้วก็ตระกูลเซี่ยง!"
ตั้งแต่ครั้งก่อนที่ตระกูลซู เคยกดตระกูลเซี่ยงและตระกูลถังไปครั้งหนึ่ง ทั้งสองตระกูลก็ดูเหมือนจะสงบลงไป
"ไม่มี ตระกูลถังกับตระกูลเซี่ยงช่วงนี้ก็เรียบร้อยดีมาตลอด"
ซูจิ่นอวี๋ส่ายหน้าเบา ๆ "แล้วก็วางใจเถอะ ฉันจัดคนไปคอยคุ้มครองอย่างลับ ๆ ไว้แล้ว ไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอก!"