“พรวด!”
ถานจิ่งกำลังนั่งดื่มเหล้าเงียบ ๆ
ได้ยินคำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋ก็แทบพ่นออกมา
ไปขุดสุสานบรรพบุรุษตระกูลจี้?
ฆ่าจี้อวี่ไม่ได้ ก็แกล้งให้จี้อวี่หัวเสีย?
จี้อวี่ก็ตะลึงไปชั่วขณะแล้วขมวดคิ้ว
ตอนที่เจียงเสี่ยวไป๋พูดประโยคนั้น เขาก็คิดว่าเป็นการยั่วโมโหตระกูลจี้หรือเปล่า
แต่ดูแล้วคงไม่ใช่แค่นั้น จากการคาดเดาของเขา อีกฝ่ายต้องมีจุดประสงค์อะไรสักอย่าง จึงถามว่า “แค่ขุดสุสานบรรพบุรุษเหรอ?”
“ไม่ใช่ ต้องเอาของที่ฝังไว้ข้างในออกไปด้วย!”
เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้นอีกครั้ง
จากความทรงจำที่เขาดึงมา ไม่ได้ระบุชัดเจน แต่เขาคาดเดาได้ว่า ข้างในน่าจะมีอะไรบางอย่างที่องค์กรนั้นเล็งไว้
จี้อวี่ดูจะเดาถึงจุดนี้เช่นกัน แววตาเย็นชาพลันวาบ “มีข้อมูลที่เป็นประโยชน์อื่นอีกไหม? เช่นของที่เอาไปจะส่งต่อให้ใคร?”
“มี จัดการเสร็จแล้วไปจั้งหนานโดยตรง!”
เจียงเสี่ยวไป๋หรี่ตาลงเล็กน้อยแล้วพูดว่า “เอาของที่ขุดได้ไปวางไว้ที่โรงแรมแห่งหนึ่งก็พอ!”
“จั้งหนาน?”
สิ้นเสียงเจียงเสี่ยวไป๋ ถานจิ่งที่อยู่ข้าง ๆ ก็เอ่ยขึ้นก่อน ลังเลครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ตระกูลจีอยู่ที่จั้งหนานพอดี สถานที่จัดงานชุมนุมคัมภีร์อัศจรรย์ก็อยู่ในจั้งหนาน!”
เจียงเสี่ยวไป๋ฟังแล้วขมวดคิ้วทันที นี่มันชวนให้คิดจริง ๆ
“มีอะไรอีกไหม?”