"อยากคุยอะไร?"
หนุ่มตระกูลกระบี่โบราณสีหน้าไม่ดีนัก จ้องมองเจียงเสี่ยวป๋าย
"นายกับองค์กร 'ซื่อ' ทางตะวันตกมีความสัมพันธ์อะไรกัน?"
เจียงเสี่ยวป๋ายถามตรงๆ
ซื่อ คือองค์กรที่ใหญ่ที่สุดที่ถังชิงสังกัดอยู่
ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ทางตะวันตกก็น่าจะใช้ชื่อนี้เหมือนกันสินะ
พูดไปพลาง สายตาเขาจับจ้องไปที่สีหน้าของชายหนุ่ม แล้วก็เห็นความเปลี่ยนแปลงในแววตาของอีกฝ่ายได้จริงๆ: "ฉันไม่รู้ว่านายหมายถึงอะไร!"
เจียงเสี่ยวป๋ายยิ้มบางๆ: "ฉันมีวิธีหนึ่งที่ใช้กลืนกินความทรงจำได้ นายอยากลองสัมผัสดูไหม?"
เสียงพูดจบลง ชายหนุ่มสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อยอีกครั้ง สุดท้ายก็จ้องเจียงเสี่ยวป๋ายแล้วพูดว่า "ก็ได้ ฉันยอมรับ ฉันมีความร่วมมือบางอย่างกับพวกเขา!"
"ร่วมมืออะไร พูดมาให้ละเอียด!"
เจียงเสี่ยวป๋ายเอ่ยปาก
"ลอบสังหาร!"
ชายหนุ่มพูด: "ฉันช่วยพวกเขาฆ่าคนที่พวกเขาอยากฆ่า! แล้วพวกเขาก็ให้เทคนิคกระบี่เพิ่มเติมกับฉัน!"
"ไม่มีอย่างอื่นอีก?"
เจียงเสี่ยวป๋ายขมวดคิ้ว มองชายหนุ่มที่ลังเล แล้วน้ำเสียงก็เย็นลง: "ฉันไม่ได้มีใจรอคอยนานขนาดนั้น!"
"ช่วยพวกเขาจับตาดูความเคลื่อนไหวในกู่เจียบางอย่าง แล้วรายงานขึ้นไป!" ชายหนุ่มพูดอีกครั้ง
"ตระกูลเจิ้นกู่ของพวกเรา นายรายงานไปแล้วหรือยัง?"
เจียงเสี่ยวไป๋ถาม
"รายงานแล้ว!"
เสียงของชายหนุ่มเริ่มมีความตึงเครียดชัดเจน
"ไม่ต้องตื่นเต้นไป รายงานก็รายงานแล้ว ไม่เห็นจะมีอะไรใหญ่โต!"
เจียงเสี่ยวป๋ายยักไหล่อย่างจนใจ แล้วถามต่อ: "รายงานไปตอนไหนประมาณไหน?"