เวลาผ่านไปทีละน้อย
เจียงเสี่ยวไป๋จดจ่อเต็มที่ ไม่กล้าปล่อยให้ตัวเองมีช่องว่างแม้แต่น้อย
ใช่แล้ว พิษของอูชิงจู๋รุนแรงมาก
การฝังเข็มครั้งนี้ของเขามุ่งไปที่ไตและตับเป็นหลัก
สีฟ้า สีเขียว ไม่ต้องสงสัยว่ากระเพื่อมถี่ที่สุด
ดำเนินต่อไป หนึ่งชั่วโมง สองชั่วโมง กำลังภายในของเจียงเสี่ยวไป๋ราวกับสายน้ำยาวไกล ไม่มีวันหมดสิ้น
เมื่อเวลามาถึงสามชั่วโมง ใบหน้าของเจียงเสี่ยวไป๋ก็เริ่มซีดลงเล็กน้อย มือขวายกขึ้น กดลงบนท้องน้อยของอูชิงจู๋
ห้านิ้วขยับ แสงสว่างห้าจุดปรากฏ
พลิกกลับ เดินกำลังภายใน ราวกับมีเส้นทางให้ติดตาม
นี่คือการเก็บงานขั้นสุดท้ายของเขา
ผ่านการรวบรวมครั้งสุดท้ายของธาตุทั้งห้า ทำการหลอมรวมอย่างมั่นคง
หากขาดขั้นตอนนี้ ง่ายมากที่จะทำให้ความพยายามก่อนหน้าพังทลายลงหมด
เข็มเทพไท่ซ่าง ดีต่อผู้ป่วย แต่ไม่ดีต่อคนตระกูลเจียง
ยุ่งยากมาก
เมื่อปิดลง เจียงเสี่ยวไป๋ก็ทำขั้นตอนสุดท้ายสำเร็จ
ตอนนี้จิตใจของเขาเริ่มผ่อนคลาย และเพราะผ่อนคลายนี่เอง ทำให้สมองของเขาส่งความรู้สึกมึนงงอย่างรุนแรงมา โดยไม่ทันตั้งตัว ร่างทั้งร่างก็ก้มหน้าก้มตาล้มลงบนร่างของอูชิงจู๋
กลิ่นหอมลอยเตะจมูก รู้สึกนุ่มนิ่ม…
ตำแหน่งที่เขาล้มลงเหมือนจะไม่ถูกต้องนัก
เขาพยายามลืมตาข้างหนึ่งขึ้น ราวกับเห็นภูเขา…
สูงมาก และขาวมาก…
สุดท้ายตาขวาก็ปิดลง เขาหมดสติไปอย่างสมบูรณ์
และไม่นานหลังจากที่เขาหมดสติ แขนสองข้างขาวเนียนราวรากบัวก็โอบกอดเขาไว้ แล้วค่อย ๆ ลุกขึ้น
มองดูใบหน้าซีดเซียวของเจียงเสี่ยวไป๋ ใบหน้าอันเย้ายวนนั่นแฝงไปด้วยความไม่เป็นธรรมชาติ