"อะแฮ่ม..."
เจียงเสี่ยวไป๋เห็นว่าเป็นซ่งชวน ก็ตะลึงไปเล็กน้อย ก่อนจะพูดว่า "เข้ามาเลย!"
ซ่งชวนตาพราวขึ้น หมุนตัวเดินกลับออกไป
ครู่ต่อมา เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้น นักศึกษาคนแล้วคนเล่าเดินเข้ามา
โดยทุกคนล้วนมีความสงสัย
อาจารย์ซ่งชวนอ้างว่าคุณหนูจูจู๊อยู่ที่ห้องนี้ พวกเขาเองก็ไม่ค่อยเชื่อเท่าไรนัก
แต่พอเข้ามา เห็นจูชางบนแท่น ก็พากันตะลึงงัน
นักร้องขวัญใจอยู่ตรงหน้า
รู้สึกยังไงหรือ?
ขนลุกวาบไปหมด...
เมื่อมีคนเข้ามาจนเต็มห้อง ทางเดิน พื้นที่ด้านหลังถูกแทรกจนแน่น
คนอัดคน ดวงตาต่าง ๆ ต่างเปล่งประกายจ้องเขม็งไปที่จูชาง
เจียงเสี่ยวไป๋มองฝูงชนที่แออัด ยกมือนวดขมับ
เขาคล้าย...คล้ายจะประเมินอิทธิพลของจูชางต่ำไป
รุนแรงเกินไป
ยิ่งใหญ่เกินไป!
นัยน์ตากลมใสของจูชางกระพริบปริบ ท่าทางดูไม่รีบร้อนอะไร
เมื่อเสียงหยุดลง ตอนที่เธอกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ด้านนอกก็มีเสียงกรี๊ดของอาจารย์ผู้หญิงดังขึ้น
ใช่แล้ว อาจารย์ผู้หญิงคนนั้นออกมาดู
ด้วยความสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นข้างนอก เสียงดังอึกทึก
เมื่อมองไป ก็ต้องตกใจ เธอมองผ่านกระจกข้างนอกเห็นจูชางบนแท่น
เจียงเสี่ยวไป๋เบิกตาโต
ท่าทางสถานการณ์นี้คงรวบหัวรวบหางยากเสียแล้ว
อย่างที่เขาคิด ครู่ต่อมา ด้านนอกก็มีเสียงฝีเท้าอึกทึกครึกโครมดังขึ้นอีก