“ไร้มารยาท เจ้าพูดกับผู้อาวุโสแบบนี้ได้ยังไง?”
ผู้อาวุโสตระกูลเซี่ยงมองเจียงเสี่ยวไป๋ ใบหน้าแฝงความโกรธเล็กน้อย
ต่อให้ว่ายังไง เขาก็เป็นผู้อาวุโสตระกูลภายในของตระกูลเซี่ยง มีฐานะสูงส่งเพียงใด
เจ้าเด็กตรงหน้าไม่ว่าจะมีสัญญาหมั้นหรือไม่ ถึงมีจริง แล้วยังไง?
ซูจวิ้นยังไม่กล้าพูดกับเขาแบบนี้
งั้น……เจียงเสี่ยวไป๋เป็นใครกัน?
ผู้อาวุโสตระกูลถังตอนนี้มองอยู่ข้าง ๆ ทำทีเป็นไม่เกี่ยวข้อง ตนไม่เดือดร้อน
ถังเฟิงเคยพบความกร้าวของเจียงเสี่ยวไป๋มาแล้ว ตอนนี้จึงไม่ได้แสดงความประหลาดใจเกินไป
เซี่ยงฉู่เองก็ดูไม่โกรธมาก กลับมองเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยความสนใจ
ตอนแรกเขาคิดว่าเจียงเสี่ยวไป๋คนนี้ธรรมดา น่าเบื่อ
แต่ตอนนี้เริ่มรู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่ไม่ธรรมดาแล้ว
“โอเค แล้วไงต่อ?”
เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้น
น้ำเสียงฟังดูราบเรียบ ทำเอาคนฟังหงุดหงิดจริง ๆ
สีหน้าผู้อาวุโสตระกูลเซี่ยงตกลงทันที กลายเป็นหม่นหมองสุดขีด “ไร้มารยาท ข้าไม่รังเกียจที่จะสั่งสอนแทนผู้อาวุโสของเจ้า!”
“โอเค……”
เจียงเสี่ยวไป๋ลากเสียงยาว มองผู้อาวุโสตระกูลเซี่ยง “แทนผู้อาวุโสข้า อันที่จริง……ท่านยังไม่มีคุณสมบัตินั้น!”
ผู้อาวุโสได้ยินก็ลุกขึ้นยืนทันที สีหน้ายิ่งดำมืดกว่าเดิม
และในตอนนี้ เจียงเสี่ยวไป๋พูดเรียบ ๆ “ตระกูลเซี่ยงเป็นตระกูลแพทย์โบราณ แต่สืบทอดมาถึงปัจจุบันแค่พันปี ต่อหน้าตระกูลเจียงของข้า พวกเจ้ายังเป็นรุ่นหลัง!”