“ปัญหา?!”
เจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินคำพูดของเคด สีหน้าก็แสดงความสงสัยขึ้นมาทันที: “ว่ามาสิ ปัญหาอะไร!”
เคดครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงพูดด้วยภาษาจีนที่แข็งทื่อ: “ถ้าญาติสักคนของนายทำเรื่องผิด แต่…ในมุมของเขา สำหรับเขาแล้วมันก็ไม่ใช่เรื่องผิด!”
“ในสถานการณ์แบบนี้ นายจะทำยังไง?”
เคดพูดไป สีหน้าจริงจังและเต็มไปด้วยความคาดหวัง
เห็นได้ชัดว่าหวังจะได้คำตอบจากเจียงเสี่ยวไป๋มาก ๆ
เข็มวิญญาณของเจียงเสี่ยวไป๋หยุดชะงักไปชั่วขณะ จากนั้นก็ฝังเข็มต่อไปพลางเอ่ยเนิบ ๆ ว่า: “นายไม่ผิด เขาก็ไม่ผิด นั่นก็หมายความว่าจุดยืนของพวกนายสองคนต่างกัน!”
“ฆ่าเสียเลย ก็เพราะเป็นญาติ! แต่ไม่ฆ่า ก็กลายเป็นศัตรูกัน!”
เจียงเสี่ยวไป๋พูดมาถึงตรงนี้ ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย: “ถ้าฉันเป็นนาย…ฉันคงเลือกที่จะไม่ฆ่า แต่ก็ทำให้เขามาเป็นศัตรูกับฉันไม่ได้!”
“ไม่ฆ่า แล้วก็ไม่เป็นศัตรู? แล้วต้องทำยังไง?”
เคดขมวดคิ้วแน่น สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ
“ง่ายมาก!”
เจียงเสี่ยวไป๋มองเคดแล้วพูดว่า: “ก็เหมือนกับที่นายเป็นอยู่ตอนนี้ นอนนิ่ง ๆ อยู่บนเตียง ส่วนฉันจะทำอะไรตามใจ…เอ่อ แค่ก ๆ นายอย่าเข้าใจผิดนะ ฉันไม่ได้หมายความอย่างที่นายคิด!”
“ฉันรู้!”
สีหน้าที่ฝืน ๆ ของเคดกลับมาเป็นปกติ มองเจียงเสี่ยวไป๋แล้วเอ่ยว่า: “ขอบคุณสำหรับคำตอบของนาย!”
“ไม่เป็นไร!”
เจียงเสี่ยวไป๋ส่ายหน้าพลางฝังเข็มต่อไป
ตอนนั้นเอง เสียงของเคดก็ดังขึ้นอีกครั้ง: “ถ้านายอยู่ในตำแหน่งหนึ่ง แต่นายไม่ใช่นาย นายจะทำยังไง?”
เจียงเสี่ยวไป๋เลิกคิ้ว