"พรวด..."
ในห้องวีไอพีหมายเลขหนึ่ง
หลี่หย่งฉิงเป็นคนแรกที่พ่นออกมา หน้าแก่ก่ำไปด้วยความขัดเขิน
ขอโทษที
เขาก็อยากกลั้นนะ แต่ปัญหาคือกลั้นไม่อยู่จริง ๆ!
บ้าอะไร ตั๋วยืนหมดอายุ!
เขาโคตรสงสัยเลยว่าเจ้าของของประมูลเด็ดครั้งนี้ไปทำอะไรให้เจียงเสี่ยวไป๋โกรธ ถึงโดนเล่นแบบนี้!
อิ่นตงไหลตัวสั่น สุดท้ายก็กลั้นไม่ไหว หัวเราะลั่นออกมา
โหลวหยางตอนนี้หัวเราะจนพุงกระเพื่อมไปหมดแล้ว
หยวนหยุนปิดปากยิ้ม ถือว่าเป็นคนที่นิ่งที่สุดในกลุ่ม
ส่วนเสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ หลังจากเชื่อมต่อกับระบบเสียงของงานประมูล ก็เปลี่ยนเป็นเสียงดังกังวานล่องลอยไปทั่วทั้งงาน
ฟิ้ว...
ในชั่วพริบตา คนที่นั่งอยู่ในห้องโถงกวาดสายตามองหา สุดท้ายก็มารวมอยู่ที่ฟ่านจิ่วซือกับอีกคนที่ยืนอึ้งคาอยู่ตรงนั้น
ให้รู้ไว้ด้วยว่าสองคนนั้นหลบสายตาคนอื่น
ถึงขนาดหามุมสักมุมยืน
ให้ตายสิ เสียงนี้ดังขึ้นมา ก็กลายเป็นจุดสนใจในทันที
ไม่ต่างจากตัวตลก!
ตอนนี้ฟ่านจิ่วซือต่อให้อยากยิ้มก็ยิ้มไม่ออกแล้ว กำมือแน่น ความอาฆาตพลุ่งพล่าน
โดนเล่นซะอยู่หมัดเลย
ใคร!
ภายใต้ความอาฆาตอันน่าสะพรึง ฟ่านจิ่วซือเดือดพล่าน ตอนนี้เขาอยากจะลากคนที่อยู่เบื้องหลังออกมา แล้วกระทืบให้จมดิน
"ขอเวลาคิดสามวิ ไม่ย่อ กลิ้งออกไปจากโรงแรมตระกูลดังได้เลย แล้วของประมูลก็ไม่ต้องหวังจะได้คืน! ถ้ากล้าก่อเรื่อง โรงแรมตระกูลดังจะไล่ล่าพวกคุณไม่เลิก!"
เจียงเสี่ยวไป๋มองตาแก่หางเปียนั่น ดวงตาเรียบเฉยอย่างยิ่ง
คนนี้กำลังโกรธเหรอ?
เขามีสิทธิ์อะไรโกรธ?
ไอ้หมอนี่ตอนหาเรื่องคนอื่น คงไม่คิดว่าตัวเองจะมีวันนี้บ้างสินะ?