เจียงเสี่ยวไป๋เห็นหยวนหยุนมายืนบังอยู่ตรงหน้าเขา สีหน้าพลันเปลี่ยนไปทันที
ด้วยพลังของเขา หางนั่นเขารับไหว
แต่หยวนหยุนไม่ไหว
ยิ่งไปกว่านั้น เสี่ยวอีและเจียงเกอก็ตามมาด้วย
ถ้าหางนี่ร่วงลงมา ด้วยแรงกระแทกขนาดนั้น พวกเขาจะต้องพลอยได้รับผลกระทบไปด้วยอย่างแน่นอน
ในความรีบร้อน เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อยที่จะเลือกผสานวิญญาณสวรรค์ พลังกระบี่อันน่าเหลือเชื่อพลุ่งทะลักออกไป
แต่ก็ในขณะนั้นเอง หางนั่นกลับเปลี่ยนทิศทางกะทันหัน พันตัวหยวนเฉินเข้าโดยตรง
บึ้ม!
ผนึกบนตัวหยวนเฉินแตกร้าวในพริบตา จากนั้นก็ถูกหางนั้นลากเข้าไปในถ้ำแล้วหายวับไป
เจียงเสี่ยวไป๋ตะลึงกับภาพที่เห็น
ตีปีกหนี?
ดูเหมือนเจ้าสิ่งนี้ ตั้งแต่ออกมา มันก็มุ่งเป้ามาที่หยวนเฉินตั้งแต่แรกแล้ว
ที่ดูเหมือนพุ่งเป้ามาที่เขา ก็แค่การอำพรางเท่านั้น
แต่แบบนี้ก็ทำให้เขาถอนหายใจโล่งอกได้พอสมควร
แน่นอนว่า ขณะที่โล่งอก ด้านหลังก็เต็มไปด้วยเหงื่อเย็น
เพราะต่อให้พลังกระบี่ของเขาตัดขาดมันได้ ด้วยแรงกระแทกของหางนั่น ก็จะทำให้หยวนหยุนบาดเจ็บสาหัสอยู่ดี
"ไม่เป็นไรใช่ไหม!"
เจียงเสี่ยวไป๋มองหยวนหยุนที่อยู่ตรงหน้า
"ไม่เป็นไร!"
หยวนหยุนส่ายหน้า แต่ใบหน้าใต้ผ้าคลุมแดงนั้นซีดขาวอย่างเห็นได้ชัด
"ผู้หญิงโง่!"
เจียงเสี่ยวไป๋เอ่ยออกมาประโยคหนึ่ง สูดหายใจเข้าลึก ๆ มองลงไปที่พื้น พร้อมกับเปิดตาทิพย์ทันที
ชั่วพริบตาสีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
เงาร่างหนึ่งกำลังขุดดินอย่างบ้าคลั่ง
ถึงความเร็วจะเร็ว