“โอ้?”
เจียงเสี่ยวไป๋เลิกคิ้ว “ไม่ธรรมดา? หมายความว่าไง?”
“ลูกแก้วสวรรค์ที่เขาใส่อยู่เป็นลูกแก้วสวรรค์เก้าตา สถานะสูงมากในแถบนี้!” เสียงของเฮ่อหยางดังขึ้น
“ลูกแก้วสวรรค์เก้าตา?”
เจียงเสี่ยวไป๋งุนงงเล็กน้อย นี่เขาไม่ได้สังเกตเลยจริง ๆ
“ใช่แล้ว ลูกแก้วสวรรค์ในหมู่ชนเผ่าโบราณแถบนี้เป็นตัวแทนของฐานะ!”
เฮ่อหยางพูดขึ้น “จากหนึ่งถึงเก้า! จำนวนตาสวรรค์ยิ่งมาก ก็ยิ่งหมายความว่าฐานะสูง!”
“แถบนี้ก็มีชนเผ่าโบราณด้วย?”
เจียงเสี่ยวไป๋ประหลาดใจเล็กน้อย
“มี!”
เฮ่อหยางพูด “อย่างเช่นสำนักมืด สำนักเหลือง หรือกระทั่งสภาลับ ล้วนมีฝีมือแข็งแกร่งมาก พวกเขามีการถ่ายทอดวิชาผนึกมือเก้า ซึ่งพลังอำนาจไม่ด้อยไปกว่าผนึกมือสิบสองเลย!”
เจียงเสี่ยวไป๋ฟังแล้วรู้สึกแปลกใจ “พวกเขาใช้ผนึกมือเก้ากันหมดเลยเหรอ?”
“ใช่แล้ว!”
เฮ่อหยางพูด “วิชาผนึกมือเก้าถ่ายทอดมาจากสภาลับ และสภาลับยังเคยเป็นหนึ่งในสำนักจิตวิญญาณมาก่อน ลึกลับและเก่าแก่ ตอนนี้ความสัมพันธ์กับตระกูลจีดีมาก!”
“แล้วสำนักมืดกับสำนักเหลืองล่ะ?”
เจียงเสี่ยวไป๋ถามด้วยความสงสัย “พวกเขารู้จักใช้ผนึกมือเก้าได้ยังไง?”
ข้อนี้ทำให้คนฉงน ถ้าวิชาผนึกมือเก้าถ่ายทอดมาจากสภาลับ แล้วสำนักเหลืองกับสำนักมืดรู้จักใช้ได้ยังไง?
“จะพูดยังไงดีล่ะ สำนักมืดกับสำนักเหลืองแยกตัวออกมาจากสภาลับ!”
เฮ่อหยางอธิบาย “ก็เพราะเหตุนี้เอง ถึงทำให้สภาลับเสื่อมถอย และสุดท้ายก็ถอนตัวออกจากกลุ่มสำนักจิตวิญญาณ!”
“งั้นเหรอ?”
เจียงเสี่ยวไป๋มีแววตาประหลาดใจ