"ไปกันเถอะ เราไปรอที่ห้องโถงใหญ่ของพวกนายกัน!"
เจียงเสี่ยวไป๋มองตามร่างของชายชราที่จากไป ก่อนจะหันไปพูดกับชายวัยกลางคนว่า "นำทางที!"
"ครับ เชิญตามผมมา!"
เสียงของชายวัยกลางคนสั่นเล็กน้อย
พวกผู้แข็งแกร่งของสมาคมแพทย์ยังเอาจียงเสี่ยวไป๋ไม่อยู่เลย ไม่ต้องพูดถึงเขาเลย
ถ้าเจียงเสี่ยวไป๋คือซูเสี่ยวไป๋จริง ๆ ก็ไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว
ระหว่างที่เจียงเสี่ยวไป๋ตามชายวัยกลางคนไปยังห้องโถงใหญ่นั้น ที่สำนักงานใหญ่ของสมาคมผู้วิเศษ เฉิงค่างมองดูชายที่เดินเข้ามาด้วยความตกตะลึง "ว่าอะไรนะ? มีคนก่อเรื่องที่สมาคมแพทย์?"
ที่สำนักงานใหญ่สมาคมผู้วิเศษ เฉิงค่างกับเฉียนหยางกำลังดื่มชากันอยู่ จู่ ๆ ก็มีคนตรงเข้ามารายงาน
เฉิงค่างแทบพ่นน้ำชาออกมา
ใครมันใจกล้าขนาดนี้?
สีหน้าของเฉิงค่างเครียดขรึม เขาลุกขึ้นยืนเตรียมสั่งการ แต่ในตอนนั้นเอง เสียงของเฉียนหยางก็ดังขึ้น "รองหัวหน้าสมาคม เดี๋ยวก่อน!"
เท้าของเฉิงค่างชะงัก สายตาหันไปมองเฉียนหยาง
"นายคิดว่าใครกล้าก่อเรื่องที่สมาคมแพทย์กัน?"
เฉียนหยางมองเฉิงค่างพลางถาม "แล้วยังกลางวันแสก ๆ อีก?"
"หรือว่าจะ...!"
เฉิงค่างนิ่งไปครู่หนึ่ง สีหน้าเปลี่ยนไปทันที
"อืม มีความเป็นไปได้สูงว่าท่านอาจารย์ออกจากสมาคมนักล่าแล้วตรงมาสมาคมแพทย์เลย!" เฉียนหยางกล่าว
ดวงตาของเฉิงค่างเป็นประกาย
ไม่ใช่ไม่มีทางเป็นไปได้ เขาหันไปพูดกับเฉียนหยางว่า "เราไปดูกันหน่อยไหม?"
พูดจบเฉิงค่างก็หยุดไปครู่หนึ่ง "ถ้าเป็นคนอื่นก็ฆ่าทิ้งซะ แต่ถ้าเป็นท่านอาจารย์ เราก็ไปช่วยตะโกนเชียร์ซะ!"