หืม?
ได้ยินประโยคนั้นเข้า
สองหนุ่มที่มารายงานสีหน้าเปลี่ยนไปทันที
เสียงนี้คุ้นหูเหลือเกิน
หันข้างไปมอง เมื่อเห็นเงาร่างหนึ่งร่อนลงมาไม่ไกล สองคนนั้นก็ถอยหลังไปก้าวหนึ่งพร้อมกัน
"หัวหน้า! ไอ้หมอนี่แหละ!"
เสียงเพิ่งจบลง หัวหน้าคนนั้นก็จ้องไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ ดวงตาแวววาวไปด้วยความระมัดระวัง
เมื่อครู่เขาไม่รู้สึกถึงลมหายใจของเจียงเสี่ยวไป๋เลย
แต่คนผู้นี้กลับปรากฏตัวขึ้นมาอย่างกะทันหัน
ต้องรู้ว่าคนที่มาที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์นั้นค่อนข้างหลากหลาย
มีทั้งคนจากตระกูลที่ความสามารถธรรมดา ๆ ก็มีคนที่ได้โควตาจากนอกดินแดนตระกูลมา
แน่นอนว่าก็มีอัจฉริยะระดับยอดคนมาร่วมด้วย
เห็นได้ชัดว่าคนที่สวมหน้ากากและคลุมด้วยเสื้อคลุมคนนี้ จัดอยู่ในประเภทสุดท้าย
แต่คนแบบนี้มักจะเลือกภูเขาที่สอง
อย่างแย่ที่สุดก็ต้องเลือกเขาที่สามหรือเขาที่สี่
อยู่ดี ๆ มาที่ภูเขาที่เก้าเนี่ยทำไม?
ด้วยความสงสัย หัวหน้าคนนั้นเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง: "เพื่อน หมายความว่ายังไง?"
"โอ้..."
เจียงเสี่ยวไป๋กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ก็ขมวดคิ้วขึ้นมาทันที
เขาพบว่ามีคนอีกคนเดินออกมาจากศาลา คนผู้นี้คือคนรู้จักของเขา หยานฉี
ท่ามกลางความตกใจของเขา สายตาของหยานฉีก็ตกมาที่เขา มองสำรวจอยู่ครู่หนึ่ง สีหน้าก็ดูเหมือนมีความสงสัยวาบขึ้นมาอย่างชัดเจน
เขารู้สึกว่าเจียงเสี่ยวไป๋มีบางอย่างที่คุ้นตามาก
เขารู้จักกันหรือเปล่านะ?
ด้วยความตกใจ เจียงเสี่ยวไป๋ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง มองไปทางศาลาแล้วพูดว่า: "นั่งด้วยกันสักหน่อยไม่ว่ากันใช่ไหม?"