"คุณหนูหวง?"
เจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินเสียงนั้น หันกลับไปมองโดยสัญชาตญาณ
เมื่อเห็นร่างสวมหน้ากากคนหนึ่ง สีหน้าของเขาก็เผยความประหลาดใจออกมาทันที
คนที่มานั้นไม่ใช่ใครอื่น เป็นหวงหลิงเยว่
แม้จะสวมหน้ากาก แต่เขาก็ยังจำได้ในพริบตาเดียว
หวงหลิงเยว่ได้ยินเสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ สายตามองไปตรงนั้น ใต้หน้ากากใบหน้าของนางก็เผยรอยยิ้มดีใจออกมาเล็กน้อย
เขาก็อยู่ที่นี่ด้วย
เจียงเสี่ยวไป๋ลุกขึ้นยืนเอง เดินไปที่ขอบเขตของคณะกรรมการ บอกให้คนอื่นๆ ขยับเข้าไปด้านใน ให้เหลือที่นั่งสองที่ เขานั่งด้านใน ส่วนด้านนอกก็ว่างหนึ่งที่พอดี
"คุณหนูหวง นั่งตรงนี้เลย!"
เจียงเสี่ยวไป๋มองไปที่หวงหลิงเยว่แล้วพูดตรงๆ
เมื่อพูดจบ เห็นเพียงหวงหลิงเยว่ท่ามกลางสายตาประหลาดใจของคนเหล่านี้ นั่งลงข้างๆ เจียงเสี่ยวไป๋
"อืม หอมจัง!"
เมื่อหวงหลิงเยว่นั่งลง เจียงเสี่ยวไป๋ก็อดสูดหายใจลึกไม่ได้
เขาไม่ได้ตั้งใจจะล่วงเกิน
มันเป็นเพราะกลิ่นของชายชราจากสมาคมการค้าฝูเป่า กับกลิ่นบนตัวหวงหลิงเยว่ ต่างกันอย่างสิ้นเชิง
การได้อยู่ข้างๆ หวงหลิงเยว่ ให้ความรู้สึกเหมือนหลุดพ้นจากห้วงทุกข์
ชายชราจากสมาคมการค้าฝูเป่า สีหน้ายิ่งดูแย่ลง
ถึงแม้หวงหลิงเยว่จะไม่พูดอะไร แต่การที่นางตรงไปนั่งตรงนั้น ก็พิสูจน์ได้เพียงพอแล้วว่า ทั้งสองคนรู้จักกัน
ท่ามกลางความประหลาดใจของคนบนคณะกรรมการ ผู้ชมโดยรอบที่ประหลาดใจก็มีมากมายเหลือเกิน