"ที่นี่มันสุดยอดไปเลย!"
เจียงเสี่ยวไป๋พูดพลางกวาดตามองไปรอบ ๆ สีหน้าเต็มไปด้วยความทึ่ง
ตอนนี้พวกเขาอยู่บนลานกว้างใหญ่
รอบลาน จะเห็นอักขระโบราณลอยวนหลายสิบเส้น และอักขระเหล่านี้ก่อให้เกิดระลอกคลื่นในมิติ
นั่นหมายถึงอะไร หมายถึงรูหนอนหลายสิบรู
แน่นอนว่าสิ่งที่ทำให้เขาทึ่งไม่ใช่พวกนี้ แต่เป็นภาพที่เห็นอยู่ไกล ๆ
ที่นี่มีแต่น้ำล้วน ๆ จะเห็นภูเขาหลายลูกผุดขึ้นมาจากน้ำ
และท่ามกลางภูเขาเหล่านี้ มีอาคารเชื่อมต่อกัน ดูอลังการมาก
แค่นี้มันก็ไม่ธรรมดาแล้ว
บนฟ้าบางครั้งยังมีนกกระเรียนขาวโผบินผ่าน กลิ่นอายที่ยากจะบรรยายอบอวลอยู่
สวรรค์บนดิน?
ในหัวของเจียงเสี่ยวไป๋ผุดคำ ๆ นี้ขึ้นมา
"ท่านเจ้าตำหนัก เชิญ!"
ตอนนั้นเอง เสียงของเฮ่อหยางและถานจิ่งดังขึ้น พวกเขาพาเจียงเสี่ยวไป๋เดินตามทางบนลานไปยังอาคาร
เมื่อเดินผ่านซุ้มประตูหินใหญ่ที่เขียนว่า 'ตำหนักหลบซ่อนโลก' เจียงเสี่ยวไป๋ก็เห็นภาพด้านใน
ทิวทัศน์ซ้อนชั้นยิ่งเด่นชัดขึ้นในพริบตา
ที่นี่ปลูกต้นไม้โบราณไว้ต้นแล้วต้นเล่า บนต้น ใบไม้สีเหลืองพลิ้วไหว
แค่ต้นเดียวอาจดูไม่เป็นอะไร แต่เมื่อมีจำนวนมากพอ นั่นเป็นความตื่นตาตื่นใจทางสายตาอย่างแท้จริง
ภาพตรงหน้าน่าทึ่งจนยากจะบรรยาย
ใต้ร่มไม้โบราณ ทางเดินปูหินสีเขียวทอดยาวไปเบื้องลึก
ภายใต้การนำของทั้งสองคน เดินไปได้ระยะหนึ่ง ก็มีภูเขาลูกเล็กปรากฏแก่สายตา