ราตรีมาเยือน
ภายในห้องพัก เจียงเสี่ยวไป๋กอดซูจิ่นอวี๋ในอ้อมแขนพลางเอ่ยว่า “ที่จริงฉันสัมผัสได้ ว่าเหตุผลส่วนใหญ่ที่ไอ้หนูอูชิงจู๋คนนั้นตัดสินใจ ก็เพื่อฉันนั่นแหละ!”
“หืม?”
ซูจิ่นอวี๋ได้ยินคำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋ อดเงยหน้าขึ้นไม่ได้ สีหน้าดูประหลาดใจเล็กน้อย
“หนอนน้ำแข็งเชื่อมโยงถึงกัน นางไปอยู่ตำหนักน้ำแข็งย่อมได้ทรัพยากรดีกว่า หนอนน้ำแข็งของนางพัฒนาขึ้น ทางฉันก็พัฒนาไปด้วยเช่นกัน!”
เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้น
“ไอ้หนูขี้เซ่อ!”
ซูจิ่นอวี๋ถอนหายใจ “ไม่งั้นเราไปรับนางกลับมาไหม?”
“ไม่ต้องหรอก!”
เจียงเสี่ยวไป๋ส่ายหน้าในตอนนี้ “ต่อให้ไป นางก็ไม่ยอมกลับมาหรอก แถมที่ตำหนักน้ำแข็งยังมีทรัพยากรอุดมสมบูรณ์ ชิงจู๋เองก็จะได้เรียนรู้มากขึ้นที่นั่น!”
ในใจเขาหวังให้คนรอบข้างมีฝีมือแข็งแกร่งขึ้นหลายคน
อูชิงจู๋มีพลังแกร่งกล้าขึ้น ผนวกกับกงซินเยว่
แบบนี้เขาจะได้วางใจมากขึ้น
อย่างน้อยถ้าวันข้างหน้าเขาไม่อยู่ แล้วพวกนางเจอเรื่องอะไรเข้า อย่างน้อยก็มีกำลังพอปกป้องตัวเองได้
ซูจิ่นอวี๋พยักหน้าเบาๆ “งั้นนายหาเวลาไปเยี่ยมนางบ้างนะ!”
“อืม อีกครึ่งเดือน หลังจากจัดการเรื่องหนึ่งเสร็จ ฉันจะไปเลยทันที!”
เจียงเสี่ยวไป๋เอ่ยขึ้น
สิ้นเสียง ซูจิ่นอวี๋พยักหน้า ซบลงบนอกของเจียงเสี่ยวไป๋อย่างเงียบๆ
“รีบพักผ่อนเถอะ!”
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มออกมาในตอนนี้ จูบเบาๆ ตรงริมฝีปากของซูจิ่นอวี๋ “แน่นอน ถ้าเธอยังไม่ง่วง เราอาจ…”