"เอ๊ะ นี่มัน..."
พอได้ยินคำพูดของแมวเก้าหาง เจียงเสี่ยวไป๋ก็หันตามไป สีหน้าเผยความแปลกใจออกมา
ใต้ผ้าดำนั้น ที่วางไว้คือกู่ฉินตัวหนึ่ง
นี่แสดงว่าคว่างหนานอย่างน้อยก็เข้าใจในเสียงดนตรี
หรือว่าที่แมวเก้าหางพูดไว้จะกลายเป็นจริง คว่างหนานคือหญิงสวมหน้ากากเมื่อกลางวันคนนั้น?
ในขณะที่เขากำลังประหลาดใจ แมวเก้าหางก็กระโดดกลับมา ลงบนไหล่ของเจียงเสี่ยวไป๋แล้วพูดว่า "เดี๋ยว นายจะลองใช้ตาทิพย์ดูไหม?"
"แบบนี้ไม่เหมาะมั้ง?"
เจียงเสี่ยวไป๋เอ่ยขึ้น "แล้วก็ไม่มีประโยชน์ด้วยนี่นา!"
ใช่แล้ว ต่อให้ผู้หญิงคนนั้นเมื่อกลางวันเป็นคว่างหนานแล้วจะยังไง?
ไม่ใช่แล้วจะยังไง?
เรื่องส่วนตัวของคนอื่น มันไม่เกี่ยวกับเขา
"มีประโยชน์สิ!"
เสียงของแมวเก้าหางจริงจัง "ถ้าคนคนนี้เป็นพวกตระกูลกู่หลิง นายก็สามารถใช้ขลุ่ยตัวนั้นสร้างความสัมพันธ์ได้! แบบนี้ ก็ไม่ใช่จะได้ใกล้ชิดกันอย่างเปิดเผยแล้วหรือ!"
"แล้วยังได้รู้เรื่องปัญหาตราทาสของตระกูลกู่หลิงอีกด้วย"
"ใช่ ใช่!"
จินเฟิงก็พูดเสริมขึ้นมาข้างๆ ด้วย
"แบบนี้..."
เจียงเสี่ยวไป๋ฟังแล้วก็เลิกคิ้วขึ้น
อดคิดไปถึงความรู้สึกแปลกๆ ที่เด็กหนุ่มจากตระกูลกู่หลิงมอบให้เขาไม่ได้
ต่อมา ก็คือชายหนุ่มที่เขาฆ่าในดินแดนโบราณซวีหลิง ก็ให้ความรู้สึกแบบเดียวกัน
ส่วนหญิงสาวสวมหน้ากากเมื่อกลางวัน ลมปราณของนางทั้งคุ้นเคยและแปลกตา จริงๆ แล้วทำให้เขามีข้อสงสัยแบบนั้นเหมือนกัน
"สรุปว่า การเข้าใกล้ไว้ก็ไม่ผิด!"
แมวเก้าหางเอ่ยขึ้น "ต่อให้ไม่ใช่ ก็ถือว่าตัดความเป็นไปได้ออกไปแล้ว!"