"นี่คือหนึ่งในที่พักระดับสูงสุดของสถาบัน!"
เจ้าอ้วนเอ่ยปากขึ้น: "และคนที่ได้พักที่นี่ได้ ล้วนเป็นหัวกะทิของสถาบัน!"
"โอ้?"
เจียงเสี่ยวไป๋แปลกใจเล็กน้อยแล้วถาม: "งั้นที่นี่..."
"อื้ม มีหัวกะทิคนหนึ่งพักอยู่ที่นี่!"
เจ้าอ้วนพูดต่อ: "ผู้ชายนะ ท่าทางดุมาก คราวก่อนแอบไปขโมยสัตว์อสูร ไม่ได้ตัวแถมเกือบถูกเขาซ้อมเละอีกต่างหาก!"
"โชคดีที่ฉันเนื้อเยอะ..."
"..."
เจียงเสี่ยวไป๋มุมปากกระตุก ก่อนจะส่งสายตาไปมองที่ข้างในรั้ว
ด้วยตาทิพย์ เขาจับภาพสัตว์อสูรที่เคลื่อนไหวอยู่ด้านในรั้วได้อย่างรวดเร็ว
สัตว์อสูรตัวนั้นขนาดไม่ใหญ่นัก
รูปร่างหน้าตาคล้ายกระต่ายในชาติก่อน ขนปุกปุย แต่ที่ต่างคือเจ้าสัตว์อสูรน้อยนี้มีสี่หู
สองหูยาว สองหูสั้น พาดกันดูน่ารักมากจริง ๆ
"เจ้าสัตว์อสูรนี้ชื่อว่าซียงซียงโชว์ แค่ฟังชื่อก็รู้แล้วว่าหอมขนาดไหน!"
เจ้าอ้วนพูด: "ได้ยินว่ามันตรงข้ามกับจ้วงโชว์โดยสิ้นเชิง ใช่สิ นายเคยได้ยินชื่อจ้วงโชว์ไหม?"
"เอ่อ... เคย!"
เจียงเสี่ยวไป๋มุมปากกระตุก เขาไม่ใช่แค่เคยได้ยิน
แต่ยังเคยใช้มูลม้ากับปุ๋ยขี้ม้าเล่นงานสมาคมการค้าฟู่เป่าเลยด้วย
"เนื้อมันอร่อย แล้วฤทธิ์ยาก็เหลือเชื่อ เรียกได้ว่าเป็นสมุนไพรวิญญาณขั้นเจ็ดที่มีชีวิต!" เจ้าอ้วนพูดต่อ
"โอ้?"
เจียงเสี่ยวไป๋สีหน้าประหลาดใจ: "ที่พักระดับสูงแบบนี้มีสัตว์อสูรแบบนี้ด้วยเหรอ!"