"อืม ฉันเห็นแล้ว!"
ดีมอธมองไปที่ลอสซึ่งเหงื่อท่วมหัว พลางยิ้มแย้มชี้ไปที่จอ LED ด้านนอกหน้าต่าง
"คุณเจียงเขา..."
เสียงของลอสดังขึ้นอีกครั้ง
"แบบนี้ก็ดีไม่ใช่เหรอ?"
ดีมอธยิ้ม พลางมองลอส "ทั้งสองฝั่งต่างมีเสาหลักทางใจ แต่สุดท้ายก็เป็นคนคนเดียวกัน นายเข้าใจความหมายที่สื่อไหม?"
"ไม่เข้าใจ!" ลอสส่ายหัวทันทีหลังจากฟัง
ดีมอธยิ้มกว้างขึ้น มองลอส "นี่เรียกว่าสมดุล!"
"ปรับคลาสธรรมดากับคลาสอัจฉริยะให้อยู่ในสภาวะสมดุลอย่างสมบูรณ์ นั่นก็เป็นสิ่งที่เราต้องการไม่ใช่เหรอ?"
"จะเป็นไปได้เหรอ?" ลอสมีสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย
"ฉันเชื่อว่า... เขาทำได้!"
ขณะพูด ดีมอธก็หันไปมองจอใหญ่ด้านนอกอีกครั้ง แววตาลึกซึ้ง
ลอสได้ยินคำพูดของดีมอธ อดไม่ได้ที่จะเงยหน้ามองตาม
ตอนนี้ที่ชั้นสิบสอง เคทีกำลังนั่งริมเตียง กินผลไม้ พลางดูประกาศในทีวีด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
เจียงเสี่ยวไป๋?
ใครคือเจียงเสี่ยวไป๋?
ถึงกับสามารถทำให้สนามประลองออกประกาศแบบนี้ได้?
หนึ่งต่อสิบ
เหมือนกับหมายเลขแปด?
คิ้วสวยของเคทีขมวด
มีหมายเลขแปดคนเดียวยังไม่พออีกเหรอ?
แล้วจู่ ๆ ก็มีเจียงเสี่ยวไป๋โผล่ออกมาอีก?
แม้จะคิดเช่นนั้น แต่เธอก็ต้องยอมรับว่าตัวเองก็มีความอยากรู้อยากเห็นอย่างแรงกล้า
ชื่อเจียงเสี่ยวไป๋ฟังดูแปลกหูเล็กน้อย
แต่ชื่อนี้ฟังดูเหมือนชาวหัวเซี่ย
ระหว่างครุ่นคิด ร่างของเจียงเสี่ยวไป๋ก็ผุดขึ้นในความคิดของเคที ดวงตาสีฟ้าอมเทาปรากฏแววประหลาด
