“ผ่านแบบประคับประคอง?”
คำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋ ก่อให้เกิดระลอกคลื่นไม่น้อย
นี่คือความแข็งแกร่งเกินไป ไม่อยากโชว์ฝีมือเพิ่มแล้วงั้นเหรอ?
ท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคน เมื่อผลคะแนนของเจียงเสี่ยวไป๋ถูกส่งไป เส้นแสงจากหอคอยชั้นที่เจ็ดก็แผ่กระจายไปทั่วสารทิศ ประกายแสงพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าอีกครั้ง
ความสั่นสะเทือนนั้น ยาวนานไม่สิ้นสุด
และในตอนนี้ เจียงเสี่ยวไป๋ก็มุ่งหน้าไปยังชั้นที่สี่แล้ว
เมื่อเข้าไปในชั้นที่สี่ เจียงเสี่ยวไป๋ก็ฟังเนื้อหาการทดสอบ
ครั้งนี้ความยากเพิ่มขึ้นอีก
โดยการผ่านยาหนึ่งเม็ด ต้องแยกให้ได้ว่ามีสมุนไพรอะไรบ้างผสมอยู่
อันนี้ไม่ใช่การมองด้วยตา แต่ต้องอาศัยการชิมด้วยลิ้น
ก็มีสามระดับความยากเหมือนเดิม
เจียงเสี่ยวไป๋ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายเขาก็ยังเลือกอันที่ยากที่สุด
เขาเชื่อมั่นในความสามารถด้านการชิมของตัวเองพอสมควร
หลังจากที่เขาเลือกเสร็จ
บนพื้นที่ชั้นสี่ ณ จุดที่เขายืนอยู่ ยาหนึ่งเม็ดก็ลอยออกมาตรงหน้า
เป็นของจริง ไม่ใช่ภาพเสมือน
ตอนที่เจียงเสี่ยวไป๋หยิบมันไว้ในมือ เสียงระบบก็ดังขึ้นในตอนนี้ “จงแยกสมุนไพรทั้งหมดในยานี้ออกมาให้หมด!”
เมื่อเสียงนั้นจบลง เจียงเสี่ยวไป๋ก็ใส่ยาเข้าปาก
กัดลงไปหนึ่งครั้ง รสชาติที่ยากจะบรรยายก็แผ่ซ่านไปตามปลายลิ้น
ซับซ้อนมาก
เจียงเสี่ยวไป๋หลับตาลงในตอนนี้ ลิ้มรสอย่างละเอียด
และเนื้อหาในสมองก็เปิดออกมาในตอนนี้เช่นกัน
เขากินสมุนไพรมาเยอะมาก
หลังจากงานที่โรงแรมเทียนเหมิน หลังจากเขายาซาน และเพราะเขาต้องผลิตยา ดังนั้นในเรื่องรสชาติเขาจึงแยกแยะได้ละเอียดกว่าคนทั่วไป