“เอ๊ะ อยู่กันครบเลยหรอ?”
ชายชราคนนั้นมองอีกสี่คน กวาดสายตาก่อนจะจัดทรงผมเล็กน้อย แล้วสายตาก็ไปหยุดที่ตัวหลักยา “ท่านหลักยา...”
พูดยังไม่ทันจบ ก็พบว่าสายตาของหลักยาจดจ่ออยู่ที่ฉากแสงตรงหน้า ไม่ขยับเขยื้อน
ตอนนั้นเองเขาก็รู้สึกเก้อเขินเล็กน้อย คงจะต่างคนต่างสนใจเรื่องเดียวกันหมดแหละ
ส่วนหลักยาในตอนนี้ จ้องมองไปที่หอนั้น พร้อมแววตาที่แปลกประหลาดบางอย่าง
ไม่นานรอยยิ้มก็ผุดขึ้นบนใบหน้า เงยหน้าขึ้นพูดว่า “ระดับยากที่สุด หมายความว่าคนคนนี้มีความสามารถในการจำแนกสมุนไพรถึงขั้นไร้ผู้ใดเทียบเท่า คนแบบนี้ ชั้นห้าไม่ใช่จุดจบของเขาอย่างแน่นอน ชั้นหก หรือแม้แต่ชั้นเจ็ดก็เป็นไปได้!”
พูดจบ หลักยาก็ไม่พูดอะไรเพิ่ม ลุกขึ้นยืน ก้าวออกไปหนึ่งก้าว “เรื่องนี้น่าสนใจ ข้าไปดูด้วยคน!”
ทันทีที่พูดจบ ร่างของหลักยาก็หายไปในระลอกมิติโดยตรง
ฉากนี้ คนที่อยู่ในที่นั้นไม่ได้แปลกใจอะไร
เพราะฝีมือของหลักยา...
ตอนนี้ทั้งห้าคนสบตากัน แต่ก็ไม่ได้จากไป กลับนั่งขัดสมาธิลงตรงนั้น ยกมือขึ้นในชั่วขณะ ลำแสงเล็ก ๆ ลอยอยู่ตรงหน้า ตามแรงดึงดูด แสงก็ปกคลุมพวกเขาไว้
ส่วนสถานที่สอบยาชั้นปีที่สี่ เขตเพาะปลูกหญ้า ผู้คนจำนวนมากกำลังมารวมตัวกัน
ฉากแสงรอบหอมีหลายชั้น
จะเห็นได้ว่ายาจำนวนมากพากันเดินทางมาที่นี่ เพื่อจับตาดูหอสอบแห่งนี้
ในตอนนั้นเอง ระลอกมิติก็เกิดคลื่น ร่างหนึ่งปรากฏตัวกลางอากาศ
นั่นคือการมาด้วยตนเองของเซียนจริง