“พี่โม เกิดอะไรขึ้น”
เมื่อทุกคนออกมา สายตาของชายคนหนึ่งก็จับจ้องไปที่โม่สวี่ตง ใบหน้าเต็มไปด้วยความงุนงง
ดูไม่ออกเลย
ไอ้นี่พาคนจากเขตสี่ดาวและเขตห้าดาวมาที่นี่ได้ยังไง
“คนจากเขตสี่ดาวและเขตห้าดาวมานั่งดูมวย!” โม่สวี่ตงพูดตรง ๆ
“ดูมวย?”
ทุกคนไม่เข้าใจเหมือนกัน คิ้วขมวดแน่น
โม่สวี่ตงเอ่ยว่า “มาดูพวกนายโดนซ้อมไง!”
“เหอะ…”
ทุกคนหัวเราะออกมาพร้อมกัน สายตามองไปรอบ ๆ มีคนหนึ่งพูดว่า “พวกแกคันไม้คันมือใช่ไหม มาดูพวกเราโดนซ้อม? ตลก! นอกจากหัวหน้าองค์กรเราแล้ว คนที่จะซ้อมพวกเราได้ยังไม่เกิดเลย!”
“แม้แต่ยอดฝีมือจากสำนักยุทธมาก็ยังไม่ได้!”
คนจากเขตสี่ดาวและเขตห้าดาวสบตากัน ไม่มีใครพูดอะไร
พวกเขาแค่นั่งกินไปดูไป
พวกเขามาดูมวย!
เจียงเสี่ยวไป๋ซ้อมโม่สวี่ตงได้ เขาก็ต้องซ้อมพวกนี้ได้!
“รีบ ๆ เลย ทุกคนกลับไป!” ชายวัยกลางคนคนหนึ่งโบกมือ
แต่คำพูดจบลง ไม่มีใครขยับ ทุกคนยืนมองตาปริบ ๆ
ชายวัยกลางคนชะงัก กำลังจะพูดอะไรต่อ ก็มีเสียงของโม่สวี่ตงดังขึ้น “คนที่บุกรุกเข้ามาแข็งแกร่งมาก! ฉันจัดการไม่ได้!”
โม่สวี่ตงยกมือขึ้นพูด “เห็นมั้ย มือฉันโดนคนที่บุกรุกเข้ามาทำให้รวนไปแล้วครึ่งเดือนห้ามออกแรงหนัก!”
“เหอะ ๆ อย่ามาตลก!”
ทุกคนหัวเราะออกมาอีกครั้ง แต่ไม่นานรอยยิ้มก็แข็งค้าง เพราะเห็นท่าทีจริงจังของโม่สวี่ตง